بلاگ
بلاگ

بلاگ

فانوس-3

/به نام آنکه خشنودی او برتر از همه خشنودی ها هست به نام خدا/

با توجه بر اینکه کلمات و جملات قدرت تغییر و تحول انسانی را دارد و میتواند انسانی را به رهنمود و مسیر درست تغییر و تحول بکشاند و در این کشاندن و تغییر به جهت زنجیره درستی و انسانی بخش به تکامل رساند هر کتابی که بتواند چه معنوی چه موفقیت در انسان به موفقیت در راهی که به نفع بشریت باشد و یا در کمک به بشریت باشد دست بر قلم میبرند و قلم میشود رسالت.رسالتی که انسان با آن میتواند دیگری را و خودسازی را جریان دهد.چکش قلم چکش ریختن زنگ آهنگ های درون و صیقل انسانی به تراشه تراشیدن خود هست. تفکری که تراشه خورد و تفکری که تراشه دهد تاریکی را میزداید.روشنایی بخش میشود.خشونت را بیرون میکند و رحمت را داخل روح خود جریان میدهد.زیرا رحمت و مهربانی اولین  راه برای دوری از حسد غرور و بطالت هست. بطالتی که دور ریخته شود و مفید انسان بتواند پیرامون خود را روشنایی بدهد.خداوند رضایت خود را جاری و در این خشنودی به انسانها رحمت را که در خصلت انسان هست از اتصال رحمت الهی بر خود روشنایی دهد.و تفکر به خلقت خود و هدف خلقت انسان کند.بیندیشد برای چه آمده و چه میکند و چه میبرد.راهی را برای دیگری بسازد که چاله نباشد بلکه دریایی باشد به آسمان به جایگاه اولین انسان نه هبوط سقوط به جایگاه بدتر زیرا انسان از جایگاه بالایی به زمین آمد.رنج زمین رنج خوردن یک میوه ممنوعه نیست رنج رد شدن از کنترل خود در برابر آن همه نعمت و ممنوعیت یک درخت و میوه که آزمایش شود که بداند در زمین آزمایش های زیادی میشود و این یعنی بازگشت به جایگاه اول یا بازگشت به جایگاه بدتر.زیرا کوله زمین کوله ای هست که در آن میوه ممنوعه جای دارد و میوه بهشتی جای دارد بذر این عمل کاشتن درخت درستی و باربر کردن محصولی هست که انسانی میکارد و زنجیره خانواده خود و در مجموع جامعه میشود.اگر کلام درست بر زبان آید اگر هدف درست باشد در کلیت آن رشد کند و اگر تلاش برای بهبود باشد رنج زمین برای هر انسانی که رنج بکشد هبوط دیگر نیست بلکه صعود هست به آن جایگاه اصلی و والایی که انسانها میروند.زبان مثل خنجر یا زبان مثل مرحم.رفتار نامناسب یا رفتار مناسب.و آیا دیگری را در چاله انداختن یا رهنمود به راهی که در آن سعادت نه خود بلکه زنجیره تربیتی خود انسانی میشود.اگر در ناملایمات صبر باشد در سختی ها صبر باشد هنر هست زیرا در غیر آن همه راحت هستند و خوب اما آنکه در سختی با توکل بر خدا در این آزمایش رد بشود در راحتی هم خدا را همانگونه دوست دارد که در سختی دوست دارد.و اگر هم به موت و حیات دگر وارد شود آیا ضرر کرده یا سود معنویت او در آنجا حساب و کتاب میشود آیا ذره ای بر کسی ظلم میشود غیر آنچه خود کرده و برده و توقع کند ظلم کند و از او تقدیر شود اصلان با دانایی کل خدا که هم مهربانست هم عدالت درست دارد اینست که خود کاشته آورده را چه کاشته اید و چه برداشتی از آن دارید.پس این خصلت خوب و درستی برای خود انسانی در یقین به راهی که نمیدانست و در یک رحم با بستری کوچک به دنیایی بزرگتر آمد و باز مثال نه مرگ بلکه تولد از حیات زمین به حیات آسمانی منتقل میشود.حال رحم جایش به دریچه نورانی تا رسیدن به تولد در حیات رسیدن به آنجا میرود بین آن حال با تکامل یا نقصان قبل آن تا رسیدن از راهی که سخت یا آسان هست انتقال به راه جهان آسمانی بسیار بزرگتر از اینجا با توجه انتقال فهمی از رحم به دنیای بزرگتر میرود.اما اینباره تولد مثال همان دریچه نورانیست که برای او دست بزنند یا راهی سخت را تا انتقال برود.راهی میانه آرزوی دریچه و تولد چشم باز کردن به آنچه باید ببیند.

با توجه بر اینکه کلمات و جملات در زندگی  تحول ایجاد میکند و راهنمایی ها میتواند راهگشای مسیری باشد به هدایت امر درست و اینکه بشریت یعنی  جمعیت زیاد و در این جمعیت افراد زیاد بدنبال کسب حقیقت هستند که بتواند آنها را راهنمایی کند هر کتابی بلواقع به آنچه بیان میشود تمیز داده میشود.تمیز ما میتواند بر حقیقت و کمال و شناخت حقیقت های بیشتر رود.ارزش هر کتابی به آنچه گفته و بیان شده هست.ارزش کلام ارزش کتب ها بر مبنای آنچه راهنمایی بشریت هست و اینکه هر کتابی با تمیز دادن هست که میتواند انسان را به حقیقت برساند. و دانایی  انسان هست که در این پر شدن ها میتواند با مطالعه کتب و تاریخ و هر کتابی چه کتاب معنوی چه کتاب موفقیت چه کتاب زندگی و هر کتابی با توجه به تحول روح انسانی هست که میتواند تمیز داده شود.و در این علاقه انسان ها با مطالعه کتاب هایی که علاقه دارند میخوانند. اما در پی کسب حقیقت و شناخت و راهنمایی گاهی با مطالعه به آنچه یک انسان باید بیابد میتواند او را از گمراهی به راه درست یا شناخت آنچه ممکن هست آن را به امر دیگری تشبیه کند به راه کشف آن چه برای او میشود رهنمود کند.در این کتاب ادیان را با توجه بر آنچه باید مکشوف شود میخوانیم. یا زندگی.یا معنویت. و انسانیت.باشد این کتاب هم راهنمایی باشد برای بشریت چون هر بذری که درست تمیز و خوانده در کلامی یا کتابی شود میتواند رهنمود ساز راهی شود برای کتب و ادیان و شناخت و زندگی .پس هر کتابی هم قابل تمیز دادن و شناخت هست.بدون تعصبات بدون جهت گیری بدون شخص بلکه برای آنچه هست و ارائه هست در تمیز آن چه در مکشوفات چه در مطالعه چه در رهنمود ها چه کتب دیگر این فکر و حس انسانی هست که میزان آن را در خود دریافت میکند که کدام کلام در او چه حسی و چه رهنمودی و چه یا آرامش یا معنویت و غیره ایجاد میکند.

مفید بودن چیست؟مفید بودن به چه دردی میخورد؟مفید بودن چه کارایی دارد؟مفید بودن یعنی بی تفاوت نبودن نسبت به اموراتی که میتواند احیا کننده باشند.مفید بودن در هر کاری که به نفع بشریت باشد و حاصل آن بتواند به انسانها کمک کند.اول آن رضایت خدا و دوم آن آرامش خود انسان هست.انسان مفید نسبت به گیاه.حیوان.و انسانها و طبیعت.و حالا دیده اید که انسانهایی از طبیعت زباله جمع میکنند.انسانهایی که طبیعت را سالم نگاه میدارند انسانهایی هستند که برای بشریت و نسلها مفید هستند.گرمایش زمین.اینها همه به زمین ضربه میزند.علت های مادی و مصرف گرایی صرف زندگی مادی برای مصرف صرف فقط.اما وقتی این زمین پاک و طبیعت پاک.و انسانیت در آن وجدان باشد.این حق زندگی و حیات را برای نسلها میخواهد.هوای پاک. کمک به بقای انسانها و زمین.و ادامه حیات.کار فرهنگی کاریست برای بیداری ذهن ها.و اموراتی که میتواند به بقای موجودات زنده ضربه بزند.پس حفظ محیط زیست.و همین آب سالم و تاثیر آن در روان.در انسان.در زندگی.و این خاک سالم.و این کاهش گرمایش زمین از مضرات.و این یعنی  محیط زیست برای بشریت به پاکی و فرهنگ نگهداری از حفظ طبیعت سرسبزی و تاثیر همه اینها برای انسان.و این یعنی تداوم حیات و بقای زمین با حفظ آن هست.

فانوسی ارزش دارد که برای کنار طاقچه نباشد. فانوس یعنی برداشتن درون آن را پر کردن و رفتن در مسیر تاریکی برای روشنایی بخشیدن به آن مسیر اگر در مسیری  تاریک قدم بردارید باید روشنایی درون شما مسیر را روشن کند. صرف آدم چگونه هست چه مسیری هست نباشد بلکه هدف ساختن بنای انسانیت باشد نه اینکه حال یک انسان چگونه هست زیرا ساختن سخت و ویران کردن انسانها آسان.برای همینست که انسانی که تشخیص دهد در آن حس میاید و آنکه بماند در تاریکی ارزش خود را حقیر میکند. فتیله یک شمع وقتی روشن شود میشود شمعی دیگر.اما فتیله خیس خورده را روشن کردن یعنی همان خواب هست.در واقع هنر والا آنست که ساختن را بداند و الا تخریب آسانست ولی تخریب بنای محکم غیر ممکن هست زیرا بنای محکم اساس محکم دارد و هر چقدر تقه در ریشه آن زده شود رویش نو دارد اما در بنای غیر محکم آن بنا ویران میشود.پس هر آجر آن درست چیده شود و آهن همان ریشه آن محکم فرو نمیریزد.بنای ایمان خود را محکم نگهداشتن مهم هست.راهنما شدن به درستی و نیکی و مهربانی و زدودن تاریکی و رفتن به سمت روشنایی در تفکر صحیح و عمل صحیح.

عکاس-حسام الدین شفیعیان

فانوس-2

دری زنگ زده قفل محکمی بر آن. در زنگ زده بدون نگاه بی ارزش و  قفل آن زنگ زده.در بدون کارایی و در بدون کارایی فقط بستن آن.اما در زنگ زده قفل زنگ زده. جلوی آن علفهای هرز. و بدون مصرف و نگاه کردن.در باز میشود و قفل آن برداشته میشود.زمین خالی  پر از علفهای هرز بی مصرف. داخل زمین میشوید. علفهای هرز آن را میچینید. و یک بیل و زمین را با خاک نرم هم سطح میکنید و سنگلاخ ها هر چه سنگ به پای آدمی میخورد را بر میدارید. خسته میشوید.و  باز شروع به فعالیت میکنید زمین هم سطح بدون سنگلاخ و علفهای هرز.حالا زمین آماده هست.بذر را میکارید. بذر آن گیاه میشود و رشد میکند. دانه ها سرباز میکند و گلها را میکارید. و آبیاری میکنید.و کم کم بعد از مدتی زمین خالی و بدون مصرف میشود زمین پر از سر سبزی و گیاه و حالا در آن را تمیز میکنید و جای قفل بر آن بازدید برای عموم آزاد هست میزنید.افراد دیگر در این راه یا مشارکت میکنند و بذری میکارند یا نگاه میکنند و حالا هر کسی رد میشود زمین خالی قفل در زنگ زده بدون توجه نیست حالا یک زمین پر از گل گیاه دیوار پیچک و حوض زیبا و حالا مثلان تختی و استفاده عموم هست. مزرعه زندگی ما همین هست. تفکر ما بسته برای خودمان مثال همان در زنگ زده هست. وقتی باز شد و مفید شد مورد حاصل و بذر دیگری میشود. بی انگیزشی و منافع جمعی آن در منفعت درست و خیر اندیشی هر شخص بالغ و عاقل را بعد از تربیت و تعلیم به آنجا میرساند که زنجیره انسانی ورای دید منافع هست بلکه زنجیره ای هست از  کمک بنی بشریت به هم. این زنجیره رضایت خداست. یعنی انسانها زنجیره ای از کمک به هم. برای هم برای رضایت خدا بشوند.این زمین  میشود حاصلخیز این زمین از خشک بودن به نو شدن میرود.آری در بسته را باز کردن و کوبیدن اولین قدم هست و بعد آن بذر مرحم شدن و مهربانیست بی تفاوتی ها برداشته میشود و قبیله نگری جایش را به جامعه و خانواده بزرگتری میدهد بنام خانواده زنجیره انسان ها بدون مرز و جغرافیا و خط بندی ها.

عکاس-حسام الدین شفیعیان

فانوس-1

بنام خداوند بخشنده و مهربان


در فصل اول کتاب به مسئله خداشناسی میپردازیم تا اینکه بدانیم که خدا یعنی چه؟ وقتی ما میخواهیم از خدا صحبت کنیم چه برای کودکان چه در تفکر خودمان چون ماده هستیم و جسم ماده میخواهد چیزی را تعریف کند که ماده نیست.و چه حال روح انسان به ماده و تفکر فرمان دهد تا خدا را بشناسد و حال اصلان از ماده رسته و با روح هم بخواهیم خدا را تعریف کنیم روح که قوی و ضعیف دارد یعنی روح با اعمال خوب در ماده که توانایی دریافت و تجزیه و تحلیل آن را دارد آن هم با تمام خصوصیات درک و فهم کامل چون باز دارد امری را دریافت میکند که خالق اوست و مخلوق هست باید تعریف دیدار خدا.تعریف اینکه خود کیست و از چه امری بوجود آمده را دریافت کند.خود از پدر و مادر که در شکم مادر بوده و طبق علم از یک دوره ماندن در رحم و رسیدن به مرحله رشد به یک دنیای ماده چشم گشوده هست.و طبق نسل از پدر و مادر تا اجداد خود به آدم و حوا میرسد.که از باز دو پسر هابیل و قابیل نسل بشر ادامه پیدا کرده.و البته شیث باز تداوم نسل از این فرزند آدم.پس هابیل و قابیل و شیث. حالا تداوم نسل و اینکه تا چه زمان کدام نسل از مثال قابیل بوده و هابیل و شیث و این تداوم نسل امروزی از تداوم کدام فرزند آدم.خداوند چون امری را بخواهد انجام دهد گوید موجود باش موجود میشود.و علت و قدرت در هم علت در حکمت خدا. و قدرت بر آن چیره میشود در دانایی کل خدا.اگر  مسئله سر ازدواج برادر و خواهر باشد.چون گوید موجود باش موجود میشود.و علت بر اینکه فرشته بصورت زن بشود و بخواهد با پسران انسان ازدواج کند یا گویند جن.چون ماهیت ذاتی بشر قرار هست انسانی باشد.نه نوع فرشته یا امر دیگر.اگر با تعقل بر اینکه گویند فرشته آمدند و ازدواج کردند دو نوع جنس بشری میشود انسان که از فرشته سرشته میشود.اگر دو ازدواج خواهر و برادر و سه آن شیث باشد.و نظر بر اینکه فرشتگان برای امری وقتی بیایند موقتا در زمین توقف میکنند زیرا نوع جنس فرشته با انسان فرق دارد.و این صبر موقت در زمین برای حال امر و انجام کاری باشد بر میگردند به آنجا که تعلق آنهاست.و چون خداوند امری را با حکمت متعالی خود اراده کند موجود باش مو جود میشود.و بعد این که نظر بر امر اینکه با اصل امر که  فرزندان آدم بخواهند با خواهر خود ازدواج کنند چالش جدی بین انسانها هست که چگونه میشود و حتی حرام زاده میشود بچه که بعد حتی سوال تفکر که پس ما چه میشویم.خداوند چون اراده کند دو چشمه در یک آب راکد دو سمت شود یک سمت از یک سمت جدا شود و دو رنگ شود.و به هم نرسد و تفکیک شود.آیا خداوند به همان امری که روح القدس نامند و قابل نشست در انسان باشد بگوید دو فرزند از نوع غیر آنها در رحم قرار ده که چون باز تقابل با عیسی مسیح پیش نیاید و مبحث عیسی مسیح را خواهیم پرداخت در فصلی دیگر اینکه آن دو بگوید یا سه آن اگر طبق فرایند مکانیزم حکمت او از طریق روح در رحم ها قرار گیرد.یا اصلان موجود باش در رحم موجود شود.یا همان حکمت متعالیه شود که بشود از طریق فرشته ای که بتواند این امر را انجام دهد این نوع کار فقط نه از فرشته بلکه از روح القدس امکان دارد بشود.چون فرشتگان قرار گرفتنی در آدم به آن شکل که بخواهند در او روند نیستند اما روح القدس ماهیت آن باز جای فصلی بیان دارد میتواند.پس مسئله سر بیان موارد و تمیز آن توسط ذهن صورت میگیرد. و مفسرین تفاسیر گوناگونی ارائه دادند.پس پدر بشریت آدم هست منتها پدر مادی جسمانی بشر و خداوند هست که سرشت همه بشریت از اوست.زیرا جسم فنا میشود اما روح انسان فنا نمیشود.چون ماهیت روح از خدا هست فنا نمیشود.همچنان که شخصی دیروز فوت کرده در آن عالم باشد همچنان آدم در آن عالم باشد زمان را در نظر بگیرید.چون ماهیت از خداست فنا نیست.ولی جسم همچنان که جسم آدم نیست.جسم شخص دیروز هم تا مدتی در خاک میماند و میپوسد اسکلت میشود.حالا آن نوع خاص آن که سالم میماند باز جای بیان خود را دارد در فصلی که حکمت  و علت آن چیست.پس پدر بشر ماده آدم هست روح او از سرشت اصلی خداست.و تداوم نسل.از  هابیل.قابیل.شیث.هابیل خوب. شیث خوب. قابیل که بعضان گفته میشود تداوم نسل آن تا زمان نوح بوده.و باز غیر ان الان سه تفکیک میکنند از تداوم امروزی از هر سه آن.هستند.اما اختیار انسان در خوب بودن حتی از  طریق قابیل بودن یا هابیل بودن یا شیث بودن. همچنان که پسر نوح یا فرزندان بهترین افراد صالح بد یا خوب شوند.یا ماهیت خوبی خود را حفظ کنند.پس وقتی این فرایند را درک کرده و خداوند را بشناسیم همه خود را از منظر سرشت اصلی از خداوند دانسته و از سرشت جسمانی و ماده از آدم.چون مسئله روح آدم هم از خدا بود.یعنی خداوند آفریده.پدر  بشریت آدم خوانده میشود.منظورن تداوم نسل هست والا روح از چه هست. خود آدم که بدون روح گل بد بو یا همان منظر جسد بدون روح میشود.پس ماهیت آنست که مهم هست.حالا به خدا گویند پدر یا الله. یا اهورامزدا. یا یهوه.عبری.عربی.و...همه میشود خدا.اگر گویند پدر چون سرشت اصلی انسان از اوست پدر روحانی بشر و پدر  جسمانی بشر هم میشود علت دارد؟چون بدون امر خدا حتی همان گل  که بخواهد روح دمیده شود آدم شود هم نمیشود.انسان بشیند به یک  درخت زل بزند بشود چیز دیگری مثالست ها.اما خداوند بخواهد میشود و ماهیت خود را هم درخت حفظ میکند و تبدیل در سرشت اصلی او نمیشود بلکه همان درخت میشود.باید خدا  بخواهد تا بشود.باید خدا بخواهد تا مرده زنده شود باید خدا بخواهد تا کسی شفا پیدا کند.والا عصای موسی نبی قبل آن موسی دویست مرتبه میزد زمین دریا باز نمیشد.اما زمان و وقت آن نزد خدا بود همان چوب در زمان خود شد باز کننده دریا.قبل آن یک وسیله بود زمان خود شد شکافنده دریا.آن هم با آن قدرت بهم نیامدن تا زمان وقت خود.زمان و ساعتی که زمینی نامند در زمان خدا در زمین نوعی و در آنجا چون شکسته میشود  پس خداوند هست که زمان زمین را دارد.چون هر کسی آنجا باشد زمان برای او به این نوع نیست. قادر دانای کل هست که به زمان آن چه زمینی چه در زمان شکسته شده آنجا در نوع آن واقف هست.پس انسانها بخواهند به خدا فکر کنند که حالا خدا خودش چگونه بوجود آمده چون فکر ماده هست. یعنی  در بدن مادی.میخواهد خالق را با مخلوق سنجش فکری کند نمیرسد. گمراه میشود.هیچگاه مورچه نمیتواند به اصل انسان پی ببرد.همچنان انسان به اینکه خدا پس چجوری بوجود آمده.چون لازمه آن نیست که انسان بداند.چیزی را که مثال موریانه و انسان بیند.جز همانقدر که به او قدرت تفکر داده شده میداند خالقی هست که خود مخلوق نیست.و همین که هستیم از او هستیم. بیش از آن فکر کند گمراه و زوال عقلی به او دست دهد.این هم از این فصل.