بلاگ
بلاگ

بلاگ

فانوس-47

در هر مسئله اینکه منجی گرایی در هدف تبلیغ اینکه منجی در بازه زمانی آمده و شروع به مبارزه با انحرافات کرده. کمک کننده هدف و مسیر مثال در زمان مسیح رسولان یا حواریون.در زمان زرتشت کمک کننده ها.در زمان ماشیح داوود کمک کننده ها در زمان امام زمان عج از زمان غیبت تا چگونگی کیفیت غیبت و اسرار الهی.کمک کننده ها.در زمان های مختلف منجیان یعنی نجات دهندگان بوده اند در زمان امام حسین (ع) ظلم به حدی رشد یافته که امام حسین با 72 نفر دفاع در برابر دشمنی میکند که رحم به هیچ امری در لزوم تعصبات باطل نمیکند.و این تعصبات از خون پشه در لباس از پاک بودن یا تمیز بودن از مردمانی که همراه این خون بودند.ترور شخصیتی و حذف انکار  در بازه سیاست با روش های نوین انجام میشده در گذشته با روش نوین برای شهادت رساندن اول افراد را بد ذهن میکنند.بعد حق حقیقت را پایمال میکنند که جامعه با آن شخص همراه نشود.اختلال در امر حقیقت اختلال در امر روشنایی بخشی نوعی جنگ نوین هست یعنی جوری که شخص هست اما جوری که همراهی با او نشود.جوری که شخص انکار و حذف شود.اگر این امر غیر حقیقی باشد برخورد شود و حذف و اگر واقعی انکار و حذف.در دو حالت حذف هست.مثال مسیح عیسی بن مریم  منجی حقیقی مسیح دروغین خوانده شد.گفتند نشانه آسمانی نشان بده گفت آیت یونس نبی سرخ شدن آسمان.کور  را شفا داد و مرده زنده کرد و به شفا معروف بود.فرق طبیب دکتر در عمل جراحی هست اما مسیح عیسی بن مریم گل را بر چشمان نهاد و گفت برو بشور بینا شد این یک امر شخص مرده که چهار روز از مردنش گذشته بود را گفت برخیز برخاست زنده شد.اینها تنها در یک کشور حقیقتشان نمایان نشد بلکه بر پهنای جهان بوده اما بازتاب آن و رد شدن از دقت ها یا امرها بوده.جهان و بالاتر آن دست خداست. فرشتگان بسیار زیاد.روح القدس. خداوند کمک کننده امر حقیقت بوده.عملکرد فرشتگان ماموریت های آنها .عملکرد زنجیره در شناخت.مثال داوود نبی هزار سال پیش دارد میگوید شخصی که می آید و انکار میشود سر میجنبانند و حتی به لباس او رحم نمیکنند.از خیانت میگوید. از سالم ماندن استخوان های او.داوود هم ماشیح و مسیح بوده.اما به میزان آن که پرندگان کوه ها تسخیر او بودند و حالا شمع گویند.قدرت بدنی ایمانی داشته.قبیله یهودا از او حمایت میکنند.مسیح عیسی بن مریم می آید هزار سال بعد میگوید پسر انسان را بلند میکنید و پسر انسان را میبینید که می آید.در مکاشفه از نبی کاذب سخن گفته مشود که معجزات عظیمه دارد اول اسم معجزه برده میشود معجزه از شکست دهندگی هست.عظیمه چگونه میشود.اسم معجزه اگر نبی کاذب باشد و دروغین حتی یک نشانه آسمانی که بشود معجزه نامید نمیتواند بیاورد.آنهم در سطح جهانی.مگر چوب ریسمان جادوگران زمان موسی نبی  طرح دستی عظیمه کند.مرده را که نمرده بگوید زنده شود.مثال نه کوه نه پرندگان نه آسمان نه زمین از او فرمان نبرند.مثال نبی کاذب یعنی امری کند که ایجاد کننده باشد نه ایجاد ماندنی.یعنی بر هم زننده نظم طبیعت نشود و بر هم زننده زخم زننده به طبیعت نشود.بلکه ایجاد و دوباره به همان شکل شود.مثال گیاه هست ایجاد و برگشتن به حالت اولیه.ایجاد یعنی تراشیدن ساختن.اصلان تمیز دادن مسائل هست. مثال تشابهات آیات در کتب ها میشود پیدا کرد در کتب های دیگر چون وحی هست.وحی اختصاصی خصوصی نیست وحی مشترکات دارد اما فرق ها برای شکل گیری ادیان هست.اگر مشابهت کامل بشود میشود همان دین دیگر نیاز به دین دیگر نیست.اما نیاز این مسئله نزد خداست.آیا عظیمه و اسم معجزه بردن شبهات ایجاد نمیکند. که مگر عیسی اگر معجزه نمیکرد که میشد یک شهروند همان استان جلیل و ناصره و امروزه دو میلیارد و نیم پیروان دارد.اگر معجزه نمیداشت آن هم عظیمه که میشد شهروند سر نهایت معلمی خوب.موعظه گری خوب. بله آموزه های زرتشت خوبست و اما نبی شدن معجزات میخواهد.والا دین شکل نمیگیرد داوود هم معجزات داشته اما دین شکل نداده.بلکه مزامیر 72 نوشته.و تورات و شریعت  موسی نبی بوده.لازمه آن زمان نبوده.اما در زمان مسیح لازمه امر بر آوردن مسیحیت بوده.در زمان زرتشت همانگونه در زمان پیامبر اسلام همانگونه.حالا مثال عده ای در دینی گویند ما آنها را قبول نداریم خب یک میلیارد و رو به نیم زیاد شدن روند رشد هست.آنها میگویند خب قبول نداشته باشید قبول دارند.آنها بگویند انجیل تحریف شده آنها میگویند ما رشد خود را داریم قبول نداشته باشید.اما دین زرتشت که پیروان آن حال زیاد نیست اما آموزه های خوب دارد.مهم این هست که هراس دینی نشود که شخصی بترسد نزدیک یک پیرو یک دین شود.که این مرا میکشد.دوره وحشیت نیست که گفتمان هست.تبادل عقاید هست و حتی دین خودشان هست. حالا آنها که قائل بر تحریفات هستند بگویند مبارزه میکنند.اما هراس ضربه محکم به یک دین میزند.ترس می افتد نزدیک شدن به آن اشخاص می افتد.حالا افراد ی تلاش میکنند این هراس از بین رود. گل میدهند و کار فرهنگی میکنند افرادی هم چاقو دست میشوند.اول اهانت به ادیان دیگر بد هست.مخصوصا به اشخاص معنوی رده حساس.این شیطنت ها هست در همه هم کار میکنند.مثال یک شخص با لباس مذهبی یهود چاقو دست بگیرد برای بد لباسی حمله کند و شبکه های جهانی پوشش دهند.شخصی  مسلمان حمله کند.شخصی مسیحی بد محبتی کند.شخصی زرتشتی  جای گفتار نیک کردار نیک پندار نیک بر عکس عمل کند.و... هراس از آن لباس می افتد.یا در دینی شخصی با پوشش لباس کشیش بد عمل کند.اینها ضربه میزند.ترس کلیسایی می افتد.اطمینان ضربه میخورد.تلاش آن همه افراد را افرادی ضربه دار کنند تلاش شبانه روزی و گاهن زمان گذار در طول مدت.کار فرهنگی. موعظه. تلاش.کار ضربه زدن گناهی هست که حق الناس هست.حق آن همه شهید  آن همه راه.آن همه تلاش.آن همه جان فدایی.برای همین برنده شدن نیست.رضایت خداست.وقتی وارد لباسی آن هم دینی میشوید باید بدانید این لباس نماد یک دین هست.وقتی پیرو یک دین میشوید کار شما اصلاح هست.با هر میزان قدرت پری در اصلاح کوشش کردن.زنجیره روحی و اصلاح که مبحث سنگین هست .بقول یک عالم دینی طی الارض که کاری ندارد برای آن عالم آسان هست.

شاید آن آسانی برای دیگری بسیار سخت باشد.به اون درجه معنوی رسیده که طی الارض را آسان میداند.پاسخگویی شبهات چالش ها مسائل بعد موت به میزان.مکشوفات الهی.امر تفسیر درست کتاب.موعظه درست.دشمنی که  ما بر حق هستیم شما ناحق حرف یک دین نیست دینها برای اصلاح بشریت آمدند نه برای ما فقط درست میگوییم این ها البته رذالت داخلش هست ها که بعد گویند سر سلسله یک دین نبی نبوده.فقط میگفته من درست هستم.پیروان زیاد دارد.اینها درونش خطوط هست.این رودها به کجا وصل هستند خواسته ناخواسته تمیز دادن هست.والا معجزات عظیمه چالش دارد سوال دارد میزند بقیه را.تضاد از نوع تشخیص و تمیز هست. والا تضاد نیست تشخیص هست قبول نکردن ضربه سنگین. مثال پسر انسان را بلند میکنید چرا نمیگوید مسیح را بلند میکنید.آنها یعنی مسیح شناسی نمیدانستند مزامیر نبوده که بوده.برای چه گفته میشود حداقل از دین خود شناخت و نماد شناختو حتی روح القدس که عمل میکند را شناختو.شکل فرشتگان روح شناختو.اینها همه شناخت کهن و مکشوفات الهی دریافت و مسائل را شناختن هست.والا کسی تعصب بیجا کند اولین فلش میرود که چه سودی پشت این زدن دین دیگر هست.با درستی رفتار کردن با حقیقت شناسی.منجیان خود سمت تبلیغ شناخت و ظهور حالا شناخت ظهوری یا شناخت ظهور رساندن بوده.و آنها هم کمک میکردند.حالا کنیسه دست آنها بوده مسیح وارد شده همه تعجب کردند.تریبون آن زمان کنیسه بوده.مثال رسانه سیما یا شبکه های سیمای جهانی.یا کلیسا -کنیسه -مسجد- آتشکده -و...

لحظه ای که مسیح وارد کنیسه میشه تا زمان نطق موعظه همهمه میفتد.سانسور بوده .شجاعت مسیح در رفتن به کنیسه و موعظه یعنی اینکه دست شماست ولی  حقیقت پنهان نمیماند.حالا در بازه های تاریخی مختلف همینگونه بوده.مخالفین اگر به موت بعد درست شناخت میداشتند و میدانستند که مبارزه با حق حقیقت چه خطرات دارد هیچگاه با شناخت درستی ضد نمیشدند.آنجا شانه خالی میکنند شناخت حقیقت داوری درست اما شناخت رذالت داوری دگر.و آنها گویند میخواستید به ایمان آوردن کوشش کنید حال همه شما یکسانید.با کی با آنها.حالا هر کسی هر زمانی.آنجا منافع داشته برای آنها کامل رو میشود.و حتی جهالت یا عدم شناخت درست.به کسی ظلم نمیشود.اما به کسانی که ظلم کردند داوری درست میشود.پس خداوند ظالم نیست بلکه حامی مظلومین و حامی حقیقت هاست.مثلان گویند در ظلم بودیم گویند اتحاد چه بود گویند بد عمل کردیم توقع خوب بردن داشتیم.گویند زیاده خواهی در بد عمل کردن و خوب خواستن.مثال بندگان خوب را خوار کردن.ضعیف کردن. اهانت کردن. و بد توقع خوب بردن داشتند.چه توقع بیجایی همرنگ جماعت شدن.ترس از مخالفت. ترس از چه ؟ مرگ هراسی با مرگ شناسی.حیات به حیات.یا آنقدر ترس انداختن که مرگ بشود هیولایی که تولد بشود هیولایی.مادره به فرزند در رحم نوزاد گوید اگر بدانی این جهان چیست مثال روح میشنود و نوزاد میشنود .ببینید که آنها که سرخ شدن آسمان را دیدند.آیا با همان یک معجزه میتوانستند ایمان بیاورند.اما با زنده کردن مرده هم ایمان وقتی قوی نباشد تزلزل میشود.حالا اگر کسی مرده ای که نمرده را زنده کند معجزه عظیمه هست منتها جای معجزه میشود چشم بندی.بنام معجزه میشود اما بنام دروغ.میشود شخص نبی کاذب.اما کسی که مرده را زنده کند و مرده واقعان مرده باشد میشود معجزه عظمیمه درست. نه معجزه عظیمه دروغ. بنام معجزه هست هر دو اما یکی حقیقت یکی دروغ.مثال عصای موسی نبی و جادوگران.مقابله هست اما تفسیر درست همینگونه درست در می آید تا تضاد پیش نیاید.و بعد همه زده نشوند.مثال پسر انسان.و...

پس مبحث مسیح شناسی روشن شد که مسیح یعنی مسح شده.که عبری آن ماشیح گویند.میزان مسیح.از رفقایت بیشتر مسح شدی.مزامیر میگوید بیشتر.میزان.مسح.مسیح شناسی.مسح داوود توسط سموئیل انجام شد.آن روح مسیحایی به او وارد شد چرا شائول را ترک کرد شائول را هم سموئیل مسح کرده بود اینست آن که اگر از مسیرروشن خارج شوند حسد و گوش کردن به حرف این و آن که بیایند گویند داوود جایت را میگیرد میشود ترک روح مسیحایی.میشود شائول مسیح فقط شائول دیگر مسیح نمیشود و قدرت روح مسیحایی از او گرفته میشود و بعد حتی یک کار کوچک نمیتواند در راستای هدف خداوند بردارد.سوال پیش می آید چرا عیسی بن مریم عیسی مسیح در تصلیب میگوید چرا مرا ترک کردی.الهی چرا مرا ترک کردی؟ روح مسیحایی خارج شده.اما به مدت برگشتن او  تمام شد.و زنده شدن او در بعد دفن گذاشتن سنگ بر آن و مسیح زنده میشود.روح مسیحایی اگر تمام میشد خداحافظ عالم زمین.و اما این روح مسیحایی چیست که تمام شد آن باعث میشد زمین نابود شود و تنها نه معبد ویران شود بلکه باعث زمین لرزه شد.جوری که معبد بهم ریخت  و خراب شد.عیسی ناصری عیسی مسیح به شهادت انتقال به عالم اموات شد به دزد کناری تصلیب میگوید با من در فردوس خواهی بود نمیگوید با من در جای بد خواهی بود میگوید فردوس بهشت با من خواهی بود.دزد توبه کار.خب دزد توبه کار قبل میگوید به آن یکی دزد فحاشی کننده بد گوینده. و مسخره کننده که ما حقمان هست مصلوب شویم اما این چرا؟ اصلان یعنی فرمش به ما نمیخوره که مارو کنار این تصلیب کردند.ما خلافکاریم خطاکاریم.اما مسیح کار را در تصلیب هم انجام میدهد و دزد خطاکار توبه کار میشود و با گناه وارد آن موت حیات بعد از مرگ یا تولد به حیات انتقال از روح در فردوس میشود.همچنان که مریم مجدلیه در گناه نمرد و توبه کرد و تا پای تصلیب رفت.خیلی شجاعت میخواسته حتی کسی که صلیب مسیح را کمک کرد تغییر شگرف کرد میزدند وحوشیت کامل میترسیدند خیلی خشن بودند رحم در کارشان نبوده.پطرس که گوش  رئیس یورشی نیروهای دستگیر کننده را میزند با دیدن آن وحوشیت انکار میکند پطرس شخص شجاعی بوده.البته  درگیری او تخلف دستور مسیحایی بوده. اما گویند مگر در لوقا انجیل گفته نشده سلاح تهیه کنید.تضاد این امر سلاح ایمانی هست.نه سلاح برنده.برنده ترین سلاح کلام حرف هست.ایمان هست.مثال شمشیر تیز در دفاع از کلام و نگاه و حرف. تاثیر نگاه مسیح تاثیر نگاه همان امرست.اما پطرس شمشیر میزند گوش میبرد و گل در گوش گذاشتن سالم شدن گوش  آن رئیس یورشی.سوال پیش می آید آیا مسیح عیسی بن مریم عیسی مسیح اگر در تصلیب تمام شد جهان نباید تمام میشد.جسم شد در میان ما ساکن شد.جسم ماده مسیح مرد اما مسیحایی او زنده ماند در رستاخیز و پیوستن. والا جسد هم نماند چون زنده شد.اگر میماند و حالا رفتند کلیسای مقدس جای تصلیب دفن را باز کردند دیدند جسد نیست.اگر میماند رستاخیز از مردگان میشد باز مرده در دفن و اما چه شد؟ جسم ماده در محل دفن بود.و مسیح در فردوس.بازگشت کرد نه از نوع مرگ موقت مرگ تمام شد.یعنی  قبض روح.خب قبل آن روح مسیحایی در آمده پسر انسان را بلند میکنید .و البته این روح بازگشت میکند با همان علائم تصلیب در گلگتا زخم دست جای نیزه.نه با یه دست سوراخ و یک پهلو نیزه خورده راه برود حتی با چهره دگر بر راهی که دو نفر میروند ظاهر میشود. مجدلیه میگوید باغبان ندیدی او را.نمیگوید عیسی عیسی را ندیدی.میگوید باغبان او را ندیدی استاد .نگاه کنید وقتی گفته میشود باغبان نشناخته. اگر میشناخت میگفت عیسی زنده شدی. باغبان میگوید.اگر توما چهره او را میشناخت میگفت استاد زنده شدی. نه اینکه جای زخم دست گذارد و بعد مطمئن شود.یک دو دو تا چهارتای ساده هست.مسیح از مرگ رسته زنده شده.اما این چهره او کدام چهره هست که آنها نشناختند.اگر به نقاشی های رومی قدیمی توجه کنیم رومی ها کلان بدون ریش سبیل میکشند.یعنی اگر فیلم ها در مصائب هم  بدون ریش هستند. کلان رومی ها اینجوری میکشیدند بدون ریش و سبیل.اما چهره را از روی دیوار در بازیابی ترسیم میکنند. یا چهره نگاری های دیواری.حالا به سمت جلو مکاشفات نقاشی هم گاهن بستگی به  آن کسی که میکشد دارد.که جلو که میرود بسته به ملیت چهره مسیح در آفریقا یک شکل در رومی ها یک شکل در هر سمت یک شکل اما کلیت آن پازل مانند شکل را نمود میدهد.خب از خطاکاران محسوب شد بدترین نوع توهین بوده اما برای انجام دهنده امر در همان حالت هم یک نفر را از گناه جسته.نیروی  نیزه زننده .دزد  توبه کار.همراه شونده  در حمل صلیب.از همین تاثیر مسیح بود که میترسیدند.زیرا جرم او پادشاه یهود تمسخر نوشتند. میخ زدند به چوب بالای صلیب.یعنی حواستان باشد کسی دیگر برخیزد چهار میخ تصلیب جای ما را بگیرد اینجوری میشه.چهل سال بعد اورشلیم در جنگ بسیار سختی ویران میشود.شخصی آنجا 40 سال داشته چهل سال بعد سی سال بیست سال ده سال هر سال سن بالاخره دیدند مگر اجل فوت آنها یا افرادی که همانجا ویرانی اورشلیم را دیدند. تضاد بعدی گویند مسیح که اهل جنگ انداختن مریضی انداختن نیست.یا صلح برداشتنو نیامده ام صلح بزارم بلکه جنگ مریضی اینها چگونه میشود با مسیح سازگاری کند؟

جنگ چهل سال بعد جنگ اعمال خود آنهاست که دامن خود آنها را میگیرد.جنگ قدرت جنگ ترسی که در حتی جرم نامه زدند.نمیشود گفت بیخودی نگران بودند قدرته چیزهای زیادی داشته.اگر این جنگ را مسیح گذاشته که مسیح صعود کرده بوده.از زمین شر و شرارت پیشگان رفته بوده.جنگ گذاشتن جنگ قدرت بوده. نه جنگ دگر حق را پایمال کردند و حق پایمال شده خودشان را گرفت.معبد ویران شد. زمین لرزه شد.چهل سال بعد اورشلیم به آتش افتاد جنگ.

میبردند و میکشتندو آتش جنگ وسیع در خرابی ویرانی اورشلیم.در زمان موسی نبی نافرمانی کردند ملخ.آن همه بالایا آمد.اعمال کی بود اعمال خودشان مگر فرعون رحم داشت بیگاری میکشید کاخ سازی میکردند پشت مردم کارگر سنگینی آجرها بالا رفتن هیکل های عظیم. مردم در فقر مردم در ستم.فرعون هم توی کاخ عیش و نوش. مردم زیر بار گرما آجر به دوش.گوساله پرستی.صبر نداشتند سریع رفت خب حتما نمیاد غیبت طولانی شد گوساله را بر پا کنید. حالا هارون بیاد مخالفت کنه شهادت میرسانند.موسی از کوه برگشت دید ای دل غافل گوساله پرست شدند.اینها تاریخ هست پر از حرف.مسیح میگوید این خون من خوردنیست جسم من حواریون رسولان ترک میکنند میگویند چه مثالیه وحشت میکنند میترسند و بدشان می آید. خون را ریختند مسیر اندوه خون فشانی جسم  نحیف.مسیر خون.جسم را خوردند چگونه با میخ زدند. پا را دست را .مگر در عاشورا چه کردند.مسیح لباس خونین را قرعه انداختند گرسنگی بوده وحوشیت بوده سرکه مینوشیدند سرکه شراب گونه. روسا در کاخ بهترین ها.بهترین هر امر عیش و نوش.گرسنه نگاه داشتند که لباس خونین را قرعه انداختند حالا سوال برای چه کاربردی لباس را تکه قرعه کردند پارچه را.گرسنگی حتی پارچه شستشو و کاربرد زندگی.بعد زمانه مسیح درک میشود.که لباس قرعه انداخته. عاشورا لباس و انگشتر امام حسین (ع) وحوشیت در همان گرسنگی . فکر بسته. تعصب بد.کاری که فرعون میکرد گرسنگی و فقر و طبقاتی شدن میکرد بار بر دوش مردم فرمانبرداری و کشتن و تقدیر از او حتی خود را خدا مینامید قدرت جنبه نداشتن.سیر بود عیش نوش بقیه رحم داشت.موسی و هارون گفتند ما برویم قصر فرعون  و او را ارشاد کنیم. فرمان یهوه را اجرا کردند و موفق شدند فرعون با اون همه قدرت را کشیدند به سمت غرق شدن در جهالتش.کی فکر میکرد کسی فرعون را شکست دهد و خداوند فرعون را  نمادی گذاشت که جهانیان بدانند فرعون  با آن همه نیرو تجهیزات و ثروت و قوای همراه و هر نوع قدرتی که در امر مال فراهم میکرد و چه  قدرت زمینی داشت را موسی و هارون به فرمان یهوه غرق کردند.اینجا یعنی قدرت خداوند و پیروزی خداوند بر هر قدرتمند ستمکاری میشود.اما مسیح هفت  نمودار روشن در تصلیب کرد پدر اینها را ببخش نمیدانند چه میکنند .دزد خطاکار بقولی وامانده در این حرف به آن ستمکار گفت ببین داره دعا میکنه براتون.آیا میشود یهودا همچنین حرفی بزند.یا در تصلیب جای اینکه دزد بگوید اگر یهودا بود میگفت با من امروز در جهنم خواهی بود.بعدشم زنده بشود بعدشم صعود کند.اگر یهودا بود میمرد انتقال به کجا بود چگونه برگردد .گنوسی ها گفتند که مسیح روح مسیحایی از او در هنگام تصلیب  یا امر تصلیب خارج شده.آیا خداوند مسیح را ترک کرده.خداوند که حق را ترک نمیکند.از آن باغ تا محاکمه و تصلیب.حالا گفتند مسیح با آن قدرت بیان موعظه.با آن دفاعیات چگونه دفاع نکرده از خود در مقابل چه کسانی آخر.بگوید پسر انسان بر ابرها کفر بگوید هر چیزی کفر.بگوید من حق حقیقت گفتم گویند کفر ذهن مثال بسته بودن یک فندق جایی برای روشنایی ندارد.بیاید دروس مسیح شناسی گذارد خب در مزامیر تاریخ یهود بوده.مسح.ماشیح.مسیح.میدیدند میشنیدند اما درک نمیکردند.چشمشان به حقیقت بسته بوده.عده ای در اسرائیل پناهنده بودند.بنی اسرائیل ها در زمان موسی چگونه بودند.اصلان موسی کجا بود و اسرائیل کجا.حتی از سرزمین های دور در اسرائیل بودند.سوال چرا همچین سیستمی که اینقدر خشن و آن موقعیت سربازان نشان از گرسنگی بوده لباس خونین قرعه مینداختند.

ببینید چرا پناهنده شدند.چرا طرف از عربستان به اسرائیل پناهنده شده بوده.چرا در قرآن گفته نمیشود بنی فلسطین .باید تاریخ در زمان داوود نبرد فلسطینی ها و ستاره اسرائیل .مربوط به داوود نبی میشود.مشکل اگر حزب صهیونیست باشد که خود ربی ها و دینیون هم درگیرند.درگیری دستگیری و زد خورد میشود.طبق آنچه عمل میکنند با شریعت موسی نبی سازگاری ندارد.نوع زندگی پوشش لباس حتی همخوانی شریعتی نمیکند درگیری علما و دینیون با دولت و قدرت میشود.این جنگ فلسطینی و اسرائیلی جنگ قدیمی هست.از زمان داوود هست.تا زمانی که توافق بشود و زندگی کنند.و  بقولی زمان ماشیحایی یا مسیحایی که ماشیح برقرار کند.زیرا منجی ماشیح صلح هست نه جنگ.این خونها چه جنگ جهانی طاعون و اینها بی ربط نیست.با توجه به بلایای زمان موسی نبی و اینکه بفهمند خداوند مخلوقاتش را دوست دارد.اصلا در قرآن هم هست و در ارشادها که جان یک نفر جان همه ی انسانها نجات یک نفر مهم هست.تق تق آدم انداختن و خون که رضایت خدا نیست. تهاجم و خون یعنی یتیم شدن یعنی یتیم شدن را درک کردن.تا فهمیده شود یک کودک یتیم با چه دردی از نبود پدر یا مادر یا هر دو یا خانواده بزرگ شود.درد فقر.درد سختی مصائب.خب گفته شود مسیح گفته آمده ام جنگ گذارم.بعد انکار ماشیح بودن  عیسی میشود.چقدر جالب عجیب هست.ذهن باهوش در میابد.که مسیح باید از نسل داوود باشد.خب مسیح ماشیح که میخواهد کسی یتیم نشود.خون نباشد مسیحایی دوره ماشیح شناسی.خب فرمانبرداری میخواهد.فروش سلاح فشنگ و اینها سود آور هست اما بر هم زننده نظم الهی و سرانجام خود آنها که چاله میکنند در همان چاله دفن میشوند.خدا شوخی بردار نیست. تقصیرات را به خدا انداختن روش کهنه هست.تقصیر از نافرمانی هست تقصیر از کشتار هست تقصیر از ظلم هست.رجوع به زمان موسی نبی و بلایا.رجوع به تاریخ انبیا و رجوع به ویرانی اورشلیم. و رجوع به خیلی تاریخ ها.اینکه چاهی کندند که خود افتادند.کتب را خواندن فهم کردن.و همینجوری تا نابودی زمین.جهالت که مرز ندارد.سود برای گرمایش زمین. جنگ برای فروش سلاح. کشتار. بی ایمانی آخر هم یک زمین مثل انگار کسی نبوده درونش.والا هر امری که از خلقت خدا باشد یعنی جان او از خدا ذات خدا باشد فنا نیست اما آثار حیات فنا هست.حالا اسمش را قیامت خود خواسته یا قیامت فاقد امکان حیات یا قیامت برای امر و زمان مشخص.اصلان تعجیل در بلا و قیامت کار جهالت پیشگان بوده. بقیه هم  در آن جهالت بسوزنند.یا کار فرهنگی یا معنوی کنند. بیخیالی و خواب آلودگی ضررش در جهان زیست مشترک یکی هست.پس اندیشه خرد دانایی و حالا هر اسمی که سمت به نمودار روشن گرایی و معنویت درست. کار درست. در راستای مفید بودن باشد تنها کسانی بدشان می آید که مثال تاریخ منافع فروش خیلی چیزها باشد که اگر رهنمود درست گوش دهند نه یک ساعته.نه کاری که باعث خود هم نبودن بشود.با عقل کار انداختن بفهمند راه روش ها ی درست زیاد هست و طمع قارونی خاک درون ثروت قارونی میشود.اگر اهمیت برای این امر برای اتفاقا آنهایی که در ناز نعمت و ثروت هستند که حتی صبحانه  کم کسری نباشد برایشان خیلی زندگی شیرین و پر اهمیت تر میشود.چون خیلی  رفاه زمین و امر اینها آنها  بیشتر اتفاقا باید زرنگ باشند نه اینکه نه صبحانه ای نه رفاهی نه خود آنهایی نه یک ساعته ای در قدرت و نه هیچ...

به نام خداوند بخشنده و مهربان

با توجه بر اینکه کلمات و جملات و کتب که دارای ساختار خاص خود باشند میتوانند قدرت تغییر در انسان را پدیدار کند و با توجه به قدرت کلمات و شناخت و صافی دادن آن از تفکر کتاب فوق کتابیست برای شناخت بهتر حقیقت و کمال گرفتن. و دانستن امورات.حال اگر این کتاب را تا پایان فصلهای آن خواندید و تحول در شما ایجاد نشد و به شناخت مسائل جهان و آفرینش.و اسراری بسیار غنی نرساند شما را. و حال اگر در آن ظرفیت انسان سازی در نمودار انسان برای کسب دانایی بیشتر نبود.و مفید واقع نشد. و در این تحول شما را یاری نداد.و به شناخت مسائل نرساند. یا نتوانست شما را به زنجیره ی انسانیت برساند.این کتاب حتی به اندازه ی یک کتاب موفقیت کوچک ارزش ندارد. یا اندازه ی یک کتاب برای کسب حداقل دانایی و کمال و شناخت.در امورات مختلفه. اما اگر بعد خوانش کامل آن شما آن را مفید دانستید. یعنی کتاب فوق توانسته شما را یاری دهد.این یک دو دو تا چهار تای ساده هست از تفکر و تعقل و خوانش و ارزیابی آن تا محکی شود برای آنچه خوانده میشود و آنچه درون این کتاب هست.امید هست با یاری خداوند این کتاب مفید و ارزشمند واقع بشود.

به نام خدا

یک جنین تا مراحل رشد و تولد.در شکم مادر جهانی دارد به وسعت همان اندازه که درون آن هست.برون از آن جهان بزرگتری هست.از یک جهان کوچک با تفکر شکل نگرفته خواهان توقع تحلیل جهان بزرگتر آن مثال یک پارچ هست که دو سه برابر آن آب درون آن پارچ بریزید.دید ما نسبت به جهان بالاتر همان دید هست. منتها با وسعت رشد و کمال انسانی.که اگر بیش از آن که عالم نامرئی هست.در مرئی دید ما از جهان ماده.بخواهیم به تمامیت آن پی ببریم. مثال همان جنین و نوزاد هست که بخواهد جهان ماده را در رحم مادر برای شما شرح دهد.نوزاد از همان دریچه ای که به جهان ماده می آید رحم در همان تونل که به جهان روح میرود همان حالت تولد را دارد منتها فرق آن در این هست. که هر سن و سالی که برود تولد نویی برای او هست.چه در 1 سالگی چه در 100 سالگی.مثال جشن تولد گرفتن برای او.اینجا مادر و پدر و خانواده به گریه نوزاد از رهایی آن جهان کوچک. لبخند میزنند.آنجا در آن عالم روح تولد شما اگر چه حیرانی گریه درون از جدایی از ماده باشد همان حالت را دارد چون اگر مثال خانواده شما زنده باشند و شما فوت کنید.قبل شما در اجداد شما قبل شما زنجیره خانواده شما فوت زیاد شدند آنجا هستند.حال از این انتقال دریچه نور که مثال تولد هست شما انتقال داده میشوید به جهان روح از ماده میگذرید.حال به هر نوع علت فوت.مثل تولد سزارین و یا طبیعی از نوع آن شما انتقال داده میشوید.شما در رحم مادر یک نوزاد جنین در حال رشد هستید کوله شما همان کوله خورد و خوراک مادرتان هست. همان تغذیه او در شیر او شما را از آنچه از آن تغذیه میکنید به حالت 9 ماهگی میرساند.نوزاد در آنچه میخورد از تغذیه چه حلال چه غیر آن اختیاری ندارد اما بعد تولد شما حال قبل آن از نان حلال شیر حلال خورده اصطلاحا گویند.به دنیای ماده چشم باز میکنید.اینجا جبر و اختیار آنچه اختیار هست کسب آنچه باید دست آورده شود و جبر آن اگر گوییم همان شما از هیچ به خواست خدا به شکل ماده بدن مادی آمدید.این رحمت خدا بر شما بوده. جبر آنچه وارد میشوید. اختیار در آن به وسعت خود شماست. والا خداوند در حق کسی ظلم نمیکند.حال یک کودک آفریقایی در جغرافیای گرسنگی بدنیا بیاید.یا در یک خانواده اشرافی در یک جای دگر.نه آن اشرافیت و نه آن فقر مانع شما نمیتواند بشود از رشد و کمال. در شخصیت هایی که در بدترین نوع در زندگانی از فقر سختی و مشکلات افرادی شدند که جهان را تغییر دادند.و از همان اشرافیت هم افرادی که جهان را آتش زدند.پس خود چه هستی که توانی رشد کنی.والا افرادی از اشرافیت به فقر در آمدند تنها برای انتخاب راهی که فکر کردند درست هست.و در همان فکر درست بودن یا رسیدند که درست هست یا نادرست. اختیار در یافتن حقیقت. و یا سختی. و یا اینکه ناله سر دهند گویند ما در فقر بودیم. در سختی بودیم و نتوانستیم رشد کنیم در رشد آنچه بدست ماحصل تلاش از کمال گرفتنست.اگر بیهوده زیستن مرگ بیهوده برای آنچه مفید نبودید رقم زد. مرگ و زندگی شما در یک زندگی نباتی مادی صرف خورد و خوراک و سایر موجودات رقم خورد این تفکر شماست که متحول کننده جهانست. والا در حیوانات هم یک حیوان همزیستی مسالمت آمیز میکند. و یک حیوان درنده خویی.همان حیوانست با همان خوی و خلق.ذاتی اما این یکی از چالش های عمیق اینست که همان حیوان درنده مثال سگ اصحاب کهف. مثال حیواناتی که عکس ان در نت هست فرق میکند این یک امر عجیب از نظر انسانی هست.تغییر شما در آنچه در پیرامون خود میدهید.از برخورد شما از رفتار شما در یک حیوان هم تغییر ایجاد میکند. یک سگ با صاحبش یا یک پرنده یک گربه و... میبینی حیوان همان گربه هست آن هم همان گربه هست آن همان حیوان هست آن همان حیوان هست.آن همان پرنده هست آن همان پرنده هست. حتی در حیوانات که بعضان خانگی هستند. خلق و خوی درندگی به خلق و خوی رامی و آرامی تغییر میکند.صاحب خود حیوان انسان آرامیست. و غذایی که میدهد عشقی که به انتقال آن میدهد حالا خانواده که انسان اشرف مخلوقات خداست.پدر خانواده مادر خانواده اعضای خانواده.اینجا تغییر اگر بد باشد شما چون اشرف مخلوقیات خدائید میتوانید خود را با تمام سختی ها هم ارتقا دهید.بسته به تحمل و صبر و کمال گرفتن به سمت خوبی. و یا همنشینی با افراد خوب. حالا اگرم بستر شما خوب بود شما کج در آمدید اینم همان اختیار هست خداوند جبر کننده نیست. خداوند عقل به انسان داده.مگر جبری که مکانیزم آن دقیق و مشخص زیست و زندگانی جهان باشد که رحمت هست.

/با یاری خداوند قدرت دهنده و گیرنده و دانای تمامی حکمت های جهان/

مسئله ی حقیقت طلبی به مثال اینست که شما فکر کنید به بهشت میروید و فکر شما و حقیقت چیست؟حقیقت آنچه هست که بی نیاز میکند و فکر آنچه هست که میپندارید.طریق راه درست و راهی که رضایت خداوند در آن هست.و طریق وادی حقیقت.یعنی آنچه اتفاق می افتد.و آنچه تشخیص درست در آن باشد هست.تشخیص درست یعنی  کاری که مطمئنان درست باشد. و فکر بر اینکه کاری که انجام میدهم آیا درست هست؟ تنها پندار کمک بر طرف کننده واقعیت نیست.گاهن پندار با واقعیت امر فاصله ی زیادی دارد.خداوند قدرت دهنده و گیرنده هست. حکمت بداند افزان میکند حکمت بداند میگیرد. مثال پیاله عمر انسانی.خداوند دانای کل به تمامی امورات جهان هست. از کوچکترین امورات تا وسیع ترین اسرار.کوچکی آن نه از قدرت خدا میکاهد و نه وسعت آن آخرین پله هست.زیرا خالق بر تمامیه امورات مخلوقات واقف هست.پس راهی درست هست که بازخورد آن در اول درون خود حس را ایجاد کند. این حس درون جانداران در انسان بسیار با کمال گرفتن از بقیه جانداران افضل میشود.آن پیاله افزایش در انسان بر پایه قدرت تفکر هست. رشد آن مهم هست. ابزار آن مهم هست.چه اموراتی را زدودن از خود مهم هست.1-حسد.2-غرور کاذب.3-غرور برتر بینی.4-غرور اشرافیت.5-ظلم.6-کوچک بینی دنیای درون و سعی در بر طرف کردن به سمت بزرگ کردن فکر در رشد و تعالی.غرور در نوع خود بزرگ بینی با ظرفیت کوچک درون که شکستنی هست.غرور اشرافیت برتری نسبت به سایر بندگان خدا و نگاه از بالا به پائین.غرور کاذب آفت  طبل توخالی که میخواهد صدای زیاد کند.حسد از هر امری حسادت به هر امری از ریز ترین مسائل تا همه امورات.رشد دهندگی یعنی اول حقیقت را شناختن. حقیقت به شما و درون شما رجوع میکند. ظرفیت های خود را شناختن.در این راستا ظرفیت سازی درونی.تلاش.خیریت. فکر درست.مثبت نگری عقلی و منطقی.کاری که تمیز درست بودن آن در قوی شدن حس معنوی بالا رفته باشد یا حس انسانی آن جواب درست بدهد.رفع نقصان ها و زدودن مشکلات درون از بر طرف کردن آن در سمت بهبود آن نه بدتر کردن آن.

خساست روحی نداشتن.خساست از کوچکترین مسائل شروع میشود و فاجعه بزرگ آن مثال پرتگاهی هست که انسان را به سمت خود میکشد.خساست و حسد درون هم پیچک میشود و در لایه های روح انسانی میپیچد.ترس از هر امری.ترس تزلزل ایمان معنویت هست. ترس از  قوی نشدن درون هست.عقل و منطق و دانایی ترس نیست.عقل رشد یافته میداند فرق ترس با درست انجام دادن چیست.ذهن دانا منطق درست را چینش و واقعیت بینی را درون پخته میکند.سراب ورطه ی شیرین زودگذر هست و حقیقت و رضایت خدا منزل درست مقصد درست.ترس در انسان هست. اما منطق هم هست. خشکاندن ترس بی دلیل خشکاندن آفت رسوب کرده درون انسانی هست.یک جاندار اگر قدرت زورگویی داشته باشد یک جاندار قویتر بر او مسلط میشود.این یعنی نگاه به خلقت در اطراف.و شناخت حقیقت.اگر یک مثال گربه غذا را برای خود بخواهد چنگ اندازد و سایر گربه ها را بزند یک گربه قویتر میاید و او را از همان تغذیه با زور کنار میزند.حتی روش پیدا کردن راه در گربه هم هست. به آمدن درب و غذا را یافتن.اما مهم اینست که این چرخه هست.گربه حتی اگر زرنگ باشد هم باز در آن چرخه میرود.اما انسان اشرف مخلوقات خدا هست. فکر او  در رشد میگوید این کار ضربه به خود هست اگر من ضربه زننده شوم. ضربه زننده قویتر بر من میشود پس در راه درست آن کوشا میشود. اما اگر این ظرفیت را با شناخت نیافت. تزلزل فکری میکند. که چرخه مکانیزم دقیقی دارد.آنقدر دقیق و منظم هست که بازخورد آن به خود برمیگردد.اینها افسانه نیست حقیقت دیده هست.

پس نمودار خداوند برای انسان کشف حقایق و تفکر هست.باز شدن مسائل نگاه فکری به مسائل و تمیز دادن آن  و توجه با تفکر به خلقت در موجودات زنده و پیرامون هست.در جهان با تمام وسعت آن حکمت های بسیاری هست و در این حکمت ها توجه و باز شدن فکر در مسائل مختلف هست.

حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیان

فانوس-46

26-به بچه های خود از کودکی نیاموزید چگونه پولدار بشوند بیاموزید چگونه انسان بشوند.چون پولی دست آورند در راه کار خیر رسانی آنها مادی نمیشود بلکه منفعت خیریت برای زنجیره انسانی میشود.

27-نزد خدا هر غیر ممکنی ممکن هست.یعنی نزد خدا سرنوشت انسانها هست.خدا میداند زیرا  همه وقایع را دیده  انسان ها آیا همه وقایع را دیده اند اگر دیده اند که خدایند.اگر هم  ندیده اند میتوانند بفهمند به میزان آن.فهمیدن یعنی اتصال رشته الهی در مکشوفات الهی.

28-انسانی با خیال و حدس نمیتواند حقیقت را بفهمد مگر با آشکار شدن حقیقت.آنهم به میزان دریافتن حقیقت بر تفکر.

29-مسئله سر اینکه چگونه رفتار شد با منجیان نیست مسئله روز حقیقت ها هست که کدام قوم چگونه رفتار کردند با منجیشان و چگونه حقیقتا سرفراز کردند نه خوار.چون چیزی نیست که مکشوف نشود و نه حقیقتی الهی که پنهان بماند.این حقیقت محض هست.

30-دجال را ضمن پر شدن فهمیدم و دجال را طبق تحقیقات هم فهمیدم.یک سمت آن از یک چشم.یک سمت آن از یونان.خدایان تک چشم آمیخته با افسانه.مجسمه های مانده یک چشمی .یک سمت آن خدا کند آدم با یک چشم وارد بهشت شود تا با دوچشم وارد جهنم.یک سمت آن کلمه کفر پیشانی مراسم عیدی.در دینی.

31-یک سمت آن در یک اندیشه پیدا کردم که مثلث میشد.و چگونه اندیشه هایی خواستند تا یک نفر را بزنند.بعد شد دومین فهمیدم که مثلث چقدر جابجایی را تنظیم میکند.تازه بنیاد ها ویران نمیشود اما کخ زدگی ها منافع میشوند و هرم چقدر گردش میکند.

32-بعد آب دهان کم زیاد کردن های آنها.بعد سوار بر خری وارد اورشلیم.40 روز.اداعای خدایی.یا افراد کنار یک نبی دروغین افراد خائن هستند.چقدر تلاش زیادی میکنند.

33-بعد متوجه این مسئله شدم که چگونه این افراد به آن داوری و جهان بعد بی ایمانند.کاش یکی از بازماندگانشان به آنها  با همان اساس زمینی خود میامد همه ی آنها مومن میشدند.

34-به این باور رسیدم که مناطق را خوب میشناسند.جغرافیای جهانی را. اما به این باور رسیدم. که چقدر هرمه تعیین زمان چینش میکند.و از چه افرادی سر چه جریاناتی سوء استفاده میکنند. و چقدر رسانه قوی دارند.

A cyclops (meaning ‘circle-eyed’) is a one-eyed giant first appearing in the mythology of ancient Greece. The Greeks believed that there was an entire race of cyclopes who lived in a faraway land without law and order. Homer, in his Iliad, describes the Cyclopes as pastoral but savage, typical of the strange creatures the Greeks created to represent foreign societies not regarded as civilised as themselves. The Cyclopes are not without talents, though, and are credited with manufacturing the thunderbolts which Zeus used as a terrible throwing weapon and as the builders of gigantic fortification walls such as those still seen at Mycenaean sites today. The most famous cyclops is Polyphemus, who captured the Greek hero Odysseus and his men only for them to escape by blinding the poor giant. Cyclopes, and particularly the Odysseus story, were popular and enduring subjects in all forms of Greek and Roman art.  

Seeing the gravity of the situation, Odysseus, known for his intelligence and quick wits, developed a cunning plan of escape. Tempting Polyphemus with wine until the cyclops was drunk, the hero ordered his men to turn Polyphemus’ olive-wood staff into a spike, this they then hardened in a fire and then used it to blind the cyclops while he slept. Unable to see and understandably livid at his treatment, Polyphemus tried to catch the still trapped travellers by feeling his sheep as they left the cave for their grazing. Odysseus then instructed his men to tie themselves to the bellies of the sheep whilst he chose a ram for the purpose, and thus they escaped to continue their voyage. However, the cyclops, after unsuccessfully hurling a boulder to try and smash the fastly-disappearing Greek ship, cursed Odysseus, predicting the loss of his men, a wearisome voyage home, and disaster when he finally arrived there. Calling on the help of his father Poseidon, Polyphemos ensured that it would be many a storm and ten long years before Odysseus reached Ithaca.

In Greek mythology and later Roman mythology, the Cyclopes (/saɪˈkloʊpiːz/ sy-KLOH-peez; Greek: Κύκλωπες, Kýklōpes, "Circle-eyes" or "Round-eyes";[1] singular Cyclops /ˈsaɪklɒps/ SY-klops; Κύκλωψ, Kýklōps) are giant one-eyed creatures.[2] Three groups of Cyclopes can be distinguished. In Hesiod's Theogony, the Cyclopes are the three brothers Brontes, Steropes, and Arges, who made for Zeus his weapon the thunderbolt. In Homer's Odyssey, they are an uncivilized group of shepherds, the brethren of Polyphemus encountered by Odysseus. Cyclopes were also famous as the builders of the Cyclopean walls of Mycenae and Tiryns.

Hesiod, in the Theogony (c. 700 BC), described three Cyclopes: Brontes, Steropes, and Arges, who were the sons of Uranus (Sky) and Gaia (Earth), and the brothers of the Titans and Hundred-Handers, and who had a single eye set in the middle of their foreheads.[6] They made for Zeus his all-powerful thunderbolt, and in so doing, the Cyclopes played a key role in the Greek succession myth, which told how the Titan Cronus overthrew his father Uranus, and how in turn Zeus overthrew Cronus and his fellow Titans, and how Zeus was eventually established as the final and permanent ruler of the cosmos.[7] The names that Hesiod gives them: Arges (Bright), Brontes (Thunder), and Steropes (Lightning), reflect their fundamental role as thunderbolt makers.[8] As early as the late seventh-century BC, the Cyclopes could be used by the Spartan poet Tyrtaeus to epitomize extraordinary size and strength.[9]
The Cyclopes' prowess as craftsmen is stressed by Hesiod who says "strength and force and contrivances were in their works."[19] Being such skilled craftsmen of great size and strength, later poets, beginning with the third-century BC poet Callimachus, imagine these Cyclopes, the primordial makers of Zeus' thunderbolt, becoming the assistants of the smith-god Hephaestus, at his forge in Sicily, underneath Mount Etna, or perhaps the nearby Aeolian Islands.[20] In his Hymn to Artemis, Callimachus has the Cyclopes on the Aeolian island of Lipari, working "at the anvils of Hephaestus", make the bows and arrows used by Apollo and Artemis.[21] The first-century BC Latin poet Virgil, in his epic Aeneid, has the Cyclopes: "Brontes and Steropes and bare-limbed Pyracmon"[22] toil under the direction of Vulcan (Hephaestus), in caves underneath Mount Etna and the Aeolian islands.[23] Virgil describes the Cyclopes, in Vulcan's smithy forging iron, making a thunderbolt, a chariot for Mars, and Pallas's Aegis, with Vulcan interrupting their work to command the Cyclopes to fashion arms for Aeneas.[24] The later Latin poet Ovid also has the Hesiodic Cyclopes Brontes and Steropes (along with a third Cyclops named Acmonides), work at forges in Sicilian caves.[25]

The Cyclopes (singular: Cyclops) were gigantic, one-eyed beings with enormous strength. Originally, there were three of them: Arges, Steropes, and Brontes; capable blacksmiths, these were the sons of Uranus and Gaea and the brothers of the Hecatoncheires and the Titans. They were imprisoned by Cronus but released by his son Zeus, for whom they forged his famous thunderbolt as a sign of gratitude. However, at a later time, poets spoke of a different type of Cyclopes, a race of dim-witted and violent one-eyed shepherds dwelling in the caves of the island of Sicily. The most famous among them was Polyphemus, the Cyclops who fell in love with Galatea and was eventually blinded by Odysseus.

Ash Wednesday is a holy day of prayer and fasting in many Western Christian denominations. It is preceded by Shrove Tuesday and falls on the first day of Lent[2] (the six weeks of penitence before Easter). It is observed by Catholics in the Roman Rite, Lutherans, Moravians, Anglicans, Methodists, Nazarenes, as well as by some churches in the Reformed tradition (including certain Congregationalist, Continental Reformed, and Presbyterian churches).[3]

As it is the first day of Lent, many Christians begin Ash Wednesday by marking a Lenten calendar, praying a Lenten daily devotional, and making a Lenten sacrifice that they will not partake of until the arrival of Eastertide.[4][5]

Many Christians attend special church services, at which churchgoers receive ash on their foreheads. Ash Wednesday derives its name from this practice, which is accompanied by the words, "Repent, and believe in the Gospel" or the dictum "Remember that you are dust, and to dust you shall return."[6] The ashes are prepared by burning palm leaves from the previous year's Palm Sunday celebrations.[7]

Ash Wednesday is observed by numerous denominations within Western Christianity.[8] Roman Rite Roman Catholics observe it,[note 1] along with certain Protestants like Lutherans, Anglicans,[8] some Reformed churches,[11][12] some Baptists,[13] Methodists (including Nazarenes and Wesleyans),[14][15] the Evangelical Covenant Church,[16] and some Mennonites.[17][18] The Moravian Church[19][20] and Metropolitan Community Churches observe Ash Wednesday.[21] Churches in the United Protestant tradition, such as the Church of North India and United Church of Canada honour Ash Wednesday too.[22] Some Independent Catholics,[23][24] and the Community of Christ also observe it.[25]

Reformed churches have historically not observed Ash Wednesday, nor Lent in general, due to the Reformed regulative principle of worship.[26][27][28] Nevertheless, some churches in the Reformed tradition do observe Lent today, although often as a voluntary observance.[29] The Reformed Church in America, for example, describes Ash Wednesday as a day "focused on prayer, fasting, and repentance."[3] The liturgy for Ash Wednesday thus contains the following "Invitation to Observe a Lenten Discipline" read by the presider:[30]

We begin this holy season by acknowledging our need for repentance and our need for the love and forgiveness shown to us in Jesus Christ. I invite you, therefore, in the name of Christ, to observe a Holy Lent, by self-examination and penitence, by prayer and fasting, by practicing works of love, and by reading and reflecting on God's Holy Word.[30]

Many Lent-observing denominations emphasize making a Lenten sacrifice, as well as fasting and abstinence during the season of Lent, particularly on Ash Wednesday. The First Council of Nicaea spoke of Lent as a period of fasting for forty days in advance of Easter, although it is unclear whether the prescribed fast applied to all Christians, or specifically to new Christians preparing to be baptized.[32][33] Whatever the Council's original intent, this forty-day fast came into wide practice throughout the church.[34]

While starting a Lenten sacrifice on Ash Wednesday (e.g. giving up watching television), it is customary to pray for strength to keep it through the whole season of Lent; many often wish others for doing so as well, e.g. "May God bless your Lenten sacrifice."[35] In many places, Christians historically abstained from food for a whole day until the evening, and at sunset, Western Christians traditionally broke the Lenten fast, which is often known as the Black Fast.[36][37] In India and Pakistan, many Christians continue this practice of fasting until sunset on Ash Wednesday and Good Friday, with some fasting in this manner throughout the whole season of Lent.[38] After attending a worship service (often on Wednesday evenings), it is common for Christians of various denominations that celebrate Lent to break that day's Lenten fast together through a communal Lenten supper, which is held in the church's parish hall.[39]

In the Roman Catholic Church, Ash Wednesday is observed by fasting, abstinence from meat (which begins at age 14 according to canon law 1252[40]), and repentance. On Ash Wednesday and Good Friday, Roman Catholics between the ages of 18 and 59 (whose health enables them to fast) are permitted to consume one full meal, along with two smaller meals, which together should not equal the full meal. Some Catholics will go beyond the minimum obligations put forth by the Church and undertake a complete fast or a bread and water fast until sunset. Ash Wednesday and Good Friday are also days of abstinence from meat (mammals and fowl), as are all Fridays during Lent.[41] Some Roman Catholics continue fasting throughout Lent, as was the Church's traditional requirement,[42] concluding only after the celebration of the Easter Vigil. Where the Ambrosian Rite is observed, the day of fasting and abstinence is postponed to the first Friday in the Ambrosian Lent, nine days later.[43]

Various manners of placing the ashes on worshippers' heads are in use within the Roman Rite of the Catholic Church, the two most common being to use the ashes to make a cross on the forehead and sprinkling the ashes over the crown of the head. Originally, the ashes were strewn over men's heads, but, probably because women had their heads covered in church, were placed on the foreheads of women.[69] In the Catholic Church the manner of imposing ashes depends largely on local custom, since no fixed rule has been laid down.[64] Although the account of Ælfric of Eynsham shows that in about the year 1000 the ashes were "strewn" on the head,[70] the marking of the forehead is the method that now prevails in English-speaking countries and is the only one envisaged in the Occasional Offices of the Anglican Church of Papua New Guinea, a publication described as "noticeably Anglo-Catholic in character".[71] In its ritual of "Blessing of Ashes", this states that "the ashes are blessed at the beginning of the Eucharist; and after they have been blessed they are placed on the forehead of the clergy and people."[71] The Ash Wednesday ritual of the Church of England, Mother Church of the Anglican Communion, contains "The Imposition of Ashes" in its Ash Wednesday liturgy.[72] On Ash Wednesday, the Pope, the Bishop of Rome, traditionally takes part in a penitential procession from the Church of Saint Anselm to the Basilica of Santa Sabina, where, in accordance with the custom in Italy and many other countries, ashes are sprinkled on his head, not smudged on his forehead, and he places ashes on the heads of others in the same way.[73]

یکشنبه نخل یا عید شعانین یا عید سعانین عیدی مسیحی در یکشنبهٔ قبل از عید پاک و شروع هفته مقدس است. این عید، نماد ورود عیسی به اورشلیم، در تمام اناجیل اربعه ذکر شده‌است (مرقس ۱۱:۱–۱۱، متی ۲۱:۱–۱۱، لوقا:۱۹:۲۸–۴۴، یوحنا ۱۲:۱۲–۱۹). علت نام‌گذاری نخل بر آن این است که هنگام ورود عیسی به اورشلیم مردم با شاخه‌های نخل به استقبال وی رفتند.

عیسی در بازگشت پیروزمندانه به اورشلیم در یکشنبه پیش‌از عید پاک، به‌جای اسب که نماد پادشاهان بود، سوار بر الاغ، نماد صلح وارد شهر شد.

Crossofashes.jpg

Ash Wednesday 2022: Date, history, significance of the first day of Lent -  Hindustan Times



Cyclopes | Cyclops

فانوس-45

1-فاصله بین حیات و موت حیاطی هست که در آن بذر نیکی حیات موت را آباد میکند.

2-محبت را بکارید کاشتن بذر خانواده بذر جامعه هست و بذر جامعه ماحصل دریافت آن چه زیبا نیکویی هست که در آن قلب ها کار زبان را مرحم کند نه زخم ها زخم زنند.


3-با روح القدس آشنا شوید حداقل آن اینست که مهربانی بین زنجیره را در یک بستر  دریافت میکنید و در گستره آن هم دریافت میشود.

4-سر مباحث اعتقادی بکوبید چون یافتید در گفتمان سر اختلافات نمی جنگید بلکه بر سر  چگونگی آن بحث میکنید.اگر هم کتب قدیمی یافتید گنج آن تمیز دادن آن هست.

5-صبر در مصائب و سختی در زمین رنج در زمین میتواند بذری باشد برای آنچه میکارید کاشتن از بردن مهمتر هست بردن حتی به اندازه یک لباس هم نیست.

6-دانش دست یافتنی هست با مطالعه کشف حقایق از درون مطالعه گنج شخصی نیست بلکه گنجی هست برای همه در دانش گنج نهفته هست اما هر کسی به آن نرسد.

7-هر کسی  به میزانی پر میشود.آنیکه پری به معنای حقیقی برسد حکمت را هم با پری در میابد.

8-برای آنکه در راهی سختی حقیقی کشد حتی تا آنجا که خدا پیمانه او را پر برای موت کند هم سختی هست خدا کند آن سمت سختی نباشد جهان مادی و جهان غیر مادی.

9-همه به سمت یک مقصد میرویم.آنیکه دیروز مطمئن بود خواهد بود نیست  و آنکه مطمئن هست که فردا هم میماند خواب هست تنها یک حقیقت هست آنچنان زندگی کن که چه دیروز نبودنی شد یا امروز کاری مفید کرده باشی.

10-آنکه جهان مادی را با جهان  غیر مادی عوض کند مثال آنست که آشغالی جمع کند که به زباله دان بدهد.آنیکه برای کوله معنوی جمع کند نه در این دنیا نه در آنجا از دست نمیدهد مسئله عوض کردن مبادله مادی و غیر مادی هست.

11-خداوند دوست حقیقی شماست.نه از شما میبرد نه از شما می برد بلکه شما ببرید او منتظر هست شما را برای هیچ میزان مادی دوست ندارد جز  وسعت مهربانی و عشق شما به گسترش آن.

12-کسی که به خدا اعتماد دارد نه قهر میکند نه میبرد بلکه میداند هر کاری بر اساس حکمت اوست.شاید چیزی به ضرر شما باشد که خواهان آن باشید و چیزی به نفع شما که آن را دوست نداشته باشید.

13-اگر زندگی شد معده پر شهوت قدرت زور فرق با حیوانات میشود چه؟ اما تفکرست که میزان هر چیزی را درست تشخیص میدهد حتی حیوانات هم متفاوت عمل میکنند غریزی اصل زندگی و آیا شما در پیرامون خود تغییر بر چه اموراتی میتوانید بدهید.

14-اگر کسی را دیدید وحشی بود و از وحوشیت خود میبالید.در انسان که هیچ در آدم بودنش هم شک کنید بسا که روح آدمی خود را هم از دست میدهد این خصلت دریدن.

15-آنیکه به دنبال چهره زیبا هست فردا با  یک نقل  و شکلات هم  تغییر میکند اما آنیکه بدنبال حقیقت هست چهره معیارش نیست بلکه حقیقت را میابد و چون رسید نه با نقلی عوض نه با معیار مادی عوض میشود.

16-آنیکه تو را برای منافع شخصی دوست بدارد فردا هم تو را با همان منافع شخصی  عوض میکند.

17-مشکل تمام  مقابله ها ی تاریخی  چشم بسته و منافعی زیاد بوده نه چشم مانده نه منافع.آنچه میماند حقیقت هست.حقیقت عوض شدنی نیست.

18-گاهی برای شخصی یک جمله کافیست و گاهی برای شخصی صد کتاب هم کم هست.خوشا به حال آنیکه یک جمله هم نخواهد.

19-برای افراد لجوج دید مادی خواب هست. و دید بیداری هم غفلت.و در بین همین غفلت نه آن را باور میکنند نه این را.مگر  جهنم که اعمال خود آنهاست. گاهی یک برزخ روحی از صد آتش سوزان بدتر هست.برزخ جهنمی  وقتی حالت برزخ بهشتی را مقابل بیند آن را خواب و آنچه میبیند باور.این فرق مهمی هست.

20-خوشا بحال کسی که بدون حساب و کتاب هم مهربان باشد.چون بدون حساب و کتاب هم  به او عوض داده میشود.چون بنیاد اصلی انسانیت را از دست نداده.و معامله نکرده. بلکه حقیقت انسان بودن را دریافته.اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.

21-به اعتقادات دیگران احترام گذاشتن نشانه شخصیت شماست.اما با انحرافات مبارزه کردن وظیفه انسانی شماست.

22-جمعیتی  منتظر ظهور هستند و جمعیتی  یافتن آن.یافتن یعنی  جلو انداختن.انتظار خواستن.آنیکه یابد یعنی آنیکه موقع ظهور مقابله نمیکند.و آنیکه نیابد ممکنست مقابله کند.منجیان یافتنی هستند اما دست نیافتنی نیستند.خداوند هیچ دینی را مایوس و نا امید نمیکند.

23-اولین نمونه بارز یک منجی  برگشت خیریت و حاصلخیزی و عهد پیمان یک جمعیت هست. آفت از آن هست که آنها در سختی باشند و جمعیتی در رفاه.کاش اصل را بیابیم تا مشکلات بر طرف شود.تمامیت یک منجی خیریت هست. ابلیس ها خیریت انسان ها را نمیخواهند.و منجیان خیریت انسانها فرق بزرگی هست.

24-زمانی که مسیح ظهور کرد گفتند میگوید از آسمان آمده.زمینی  آمده که؟ یعنی اصل مثال.گویند مهدی آسمان هست در زمین رفت و آمد میکند.گویند سوشیانت خیریت و زمین و...زمان گذشت مسیح  را مسیح قلابی خواندن و آنگونه عمل کردند.خدا عاقبت همه را به خیر کند.

25-در زمان عیسی مسیح در یهودیت همه چشم انتظار منجی بودند.حرف کلامشان بود حتی زنی که آب میکشید.مسیح گفت من همانم. زن گفت آیا مسیح اید معجزات بیشتر میکند.جهل جهالت کوزه آب نیست که پر شود لبریز شود .شناخت بوده اما ایمان حقیقی نبوده.

عکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانکـــمپیــن نــســلی ســـاختــه ***دسته‌بندی تقسیم بندی عکاسی3 - حسام الدین شفیعیان

فانوس-44

دهن بینی چیست دهن بینی یعنی فلانی آمد گفت راه راست کج هست. فلانی به دهن آن شخص راه راست را کج دید.فلانی آمد گفت این کوه میریزد فلانی گفت این کوه میریزد. فلانی گفت این دوچرخه نیست اتوبوس هست فلانی گفت اتوبوس هست.حالت اول راه راست با تقویت ایمان تشخیص داده میشود اما با دهان شخص اگر دهان بینی باشد کج بنظر میرسد.حالت دوم کوه استوار هست مگر به خواست خدا بریزد حال معنا زمان. شخص سریع پس میریزد. حالت سوم.دوچرخه دوچرخه هست اما شخص دهن بین اگر آنقدر تزلزل ایمان و فکر داشته باشد دوچرخه را هم به دهان بینی اتوبوس خواهد پنداشت. حال مثال دوچرخه مانند حقیقت بینی هست حقیقتی آشکار هست اما با ضعف فکری و ایمانی در امورات معنوی شخص اتوبوس را هم به یک گفتن دوچرخه میبیند. خورشید را هم همینگونه. ماه هم همینگونه. دنیای تصویری دگر برای ذهن او ساخته میشود که این ساختن با امورات حرکتی آن شخص در اتصال به کجا شکل میگیرد. پس سعی کنید آنقدر قوی در ایمان و کار خود باشید که تمیز دادن را بدانید نه به تنها علم و خوانش و تفکر بلکه بر پایه اصل آن اتصال خدا. در این گام اگر تازه کار هستید در اموری باید صبور باشید و تمیز دادن را بلد بشوید اما این یعنی راه راست راست هست. حقیقت محض حقیقت بینایی فکری تفکری هست. و چرخ ایمان بزرگتر میشود اما در چرخه بزرگتر آن یعنی خدا. پس ایمان در اتصال قوی از چرخ به چرخ بزرگتری وصل میشود اما حقیقت همیشه حقیقت هست امروز نشود فردا نوعی دگر چون در چرخه بزرگتری حرکت میکند که امورات با هم بالاخره روشن میکند و چرخه تاریکی  هیچگاه از فرار از حقیقت هیچ کجا نمیتواند پنهان شود مگر آنکه چرخه تاریکی  پاسخ ذهن های بشریت را دهد. پس فقط کافیست حقیقت طلب باشید و دانایی خود را افزان به درستی کنید.

آب لازمه هست زیرا آب مایه حیات هست. آب به گیاه  بالندگی و خورشید تابش درست قرار گرفتن گیاه و آب باعث رشد و جوانه و سبز شدن میدهد.آب تشنگی را بر طرف میکند. دانش مانند  رود و دریاست. شما در دانش افزودن در رودی حرکت میکنید به سمت دریا. ظرف فکری شما پر و پر تر میشود. معنویت هم مانند رود و دریاست. در این ظرفیت پر سازی درون شما به سمت روشنایی حرکت میکنید.در مراحل آن غرور تکبر بیجا میریزد. و جای آن  درستی پر میشود. غرور بد هست غرور کاذب سخت انسانی را زمین میندازد و بجای آن خاشع شدن و درخت پربار تر افتاده تر شدن هست.پس در مراحل ایمانی غرور برتر بینی جایش را به دست من دست تو یکی دست میگیرد و یکی غرق میکند آنکه در غرور غرق شود در غفلت زمین هست و آنی که در سرافرازی رضایت خدا کار کند خداوند دستش را میگیرد این کارنامه اعمال انسانی کاری هست که برای مخلوقات خدا انجام شده. و در آن معنویت. دانش.خدمت.مفید بودن. با فایدگی بر افزودن صفات خوب و نشر درستی و نشر حق و حقیقت و امر این عمر چه شد به حاصل در اینکه انسانی بیهوده آفریده نشده که بیهوده و بی حاصل بذر خاک شود زیرا روح انسانی هست که ماحصل برداشتش را خواهد دید.روح سبک و جسم با هر اندازه  سبک. جسم  سنگین و روح سبک هر دو با قدرت خداوند هست که در هم خود بارز ترین نمونه خلقت قدرت خداست.

آنکه رضایت خدا را سبقت بر رضایت مخلوقات دهد بر حسب اراده خدا در جلال خداوند میکوشد و انکه سبقت اراده خلق و رضایت خلق را جوید در همت آن بر کسب منافع زمینی یا حسب پیروزی بر هم کار میکند و آنکه در حسب منافع و مطامع زمینی کوشد در همان راه سرنگون شود.پس کوشیدن در راه خدا یعنی رضایت خداوند نه رضایت خشنودی خلق بلکه رضایت خدا در رضایت مومنان حقیقی ایمانی بر حسب رضایت از آنانی که مورد ظلم واقع شدند هست نه آنی که بره ها را خورده پربار از گوشت آن هیکل اندوخته و زور و ستم روا دارد و پرباری آن را همت خود بداند در حالی که از همت خوردن بره ها پر شود.پس آنی که تکیده و کم استخوان از باد بردن آن شود را خدا مستحکم و آنی که پربار از خونست بر همان پرباری باد ببرد.پس اگر همت در همت خود باشد چه اشکال خورد و خوراند بر دیگری نه از مطامع دین یا مطامع آنچه بیت المال مردم از هر اعتقادی که باشد پر از گناه شود در این راه سختتر بر او رود زیرا راه خدا شوخی بردار نیست هر چند بر مکر های خود  خود را از جای برکنند.زیرا مکر دامن صاحب مکر را میگیرد و  بذر نو کلام نو شود در هر کلامی برای هر اعتقادی اما  آنکه سختی کشد و آنی خندد کدام دنیای بعد اینو حساب یا کور هست یا راه بینا شدن را نیافته یا آنچه بر او شتافتند راهی بوده که میخواستند و اما آنی که راه حقیقت را ترس انگارند در ترس خود از اعمال خود آنهاست زیرا آنی نزد حقیقت طلبی آید که راه حقیقت را خواهد حتی به راهنمایی دیگری.و آنچه عرضه شود  بر تفکر جاری گردد و حسب آنچه خدا ارزش دهد والا شود در نزد خدا پس آنچه که عرضه میشود سنجیده میشود اما انچه از آسمان هست سنجیده شدنش بینش تفکر بینایی هست زیرا خداوند در اثار قدرتش بر آسمان نیاز به تایید ندارد مگر آنچه درست هست را جویند و آنچه نادرست هست معلوم شود پس بر آنچه که  درست هست نکوبند و بر آنچه که نادرست آید کوبند و این خصومت درون از برون در حقیقت  زمانهایی هست که به آن گوشه گیری و زدودن ها و در خود رفتن ها کم ارزش شدن زمینی سعی بر ارزش در مقام آسمانی در راه رضایت مخلوقات خدا آنها که حقیقت را میخواهند بدانند و درست کردار شوند هر چند بر آنها  بتوان قدرت رسانه ای یافت نشود به آسانی اما انجام وظیفه انسانی در بر خدا یعنی آنچه رضایت خداست.

خواندن کتب دینی.فهم آیات.آنچه آیات به تفکر انسان جاری میکند.پری معنوی.تفسیر درست و دقیق برای شناخت آیات و درک فهوای کلام.شناخت تاریخ.شناخت کتاب و ادیان.ذهن باز و بدون تعصب بلکه دریافتگر و کشف کننده و مکشوف شونده.ذهن و تفکر تمیز دادن.مکشوفات را از کتب میزان کردن. و حاصل آن از چینش پازل چه بدست میاید. و کلیت امر.دقیقترین. یا پازل آن.و کلیت اینکه آیات چه میگوید. و فهم ان.و پازلی دقیق. کدام دقیقتر به هدف میرساند. اصلان همین معیارها جواب میدهد که کلیت در ربط و سبط آن.نظر شخصی یک مسئله. پری معنوی یک مسئله. و البته به نحوی قبول داشتن کتب در سطوح افراد مختلف بشریت.و همه اینها یعنی رسیدن به هدف. و آنگاه آموزه ها. بشریت.جواب ها.پیشبرد برای امری که به نفع بشریت هست. و در کل آن رضایت خداوند. و کلیت آن مسیری که به نفع بشریت میشود.

پس در امر مسیح شناسی ما یک پل میزنیم به دوران داوود نبی یا داوود پادشاه در این دوره که سموئیل برای مسح داوود می آید تمام برادران داوود را میبیند یکی تنومند یکی  قویتر یکی بزرگتر یکی کوچکتر اما سموئیل نبی میگوید کسی دیگر مانده یسی میگوید کوچکترین آنها داوود . و میبیند میگوید همانست و مسح میکند.و همان روح القدس.یا روح یهوه بر او می آید.در تورات به موسی گفته میشود خداوند ما را به شکل خود آفریده و کنارش پرانتز باز میکنند از نظر معنوی.و یا میگوید برای یهوه شکل در آسمان نظر نگیرید.خب در این زمان شائول هم مسیح هست داوود هم مسیح هست. و در هزار سال بعد از آن عیسی مسیح هم مسیح هست.خب میزان قرار گرفتن مسح در مسیحیان هر کسی که وارد این دین میشود وارد مسیحیت میشود تمعید میگیرد. داوود را سموئیل مسح کرد حال آن فرد را هم یکی تمعید میدهد. مثل اسلام که کسی وارد میشود در آن دین شهادتین گفتن هست.در آن تمعید هست.خب چه کسی شهادتین را به شما میگوید بگویید و چه کسی شما را تمعید میدهد.اما هر سه آن مسیح بودند.یکی شائول بود یکی داوود خب مسح شد داوود ماشیح شد.و حالا معجزاتی یا امر بر اینکه کوه ها و پرندگان تسخیر او بودند.برای نبی شدن داوود اول مسح شد بعد قدرت یافت و در ان یافتن قدرت بر ستمکاران پیروز شد.و مستمند را فرق نگذاشت و مستقیم با او سر میز نشست و غذا خورد.یعنی تو برای من پادشاهی هستی که اگر فقیری برای من فقر تو مهم نیست.بلکه اینست که داوود در مقام پادشاهی فکر نکند حالا که پادشاه هست خود را گم کند یا غرور بگیرد.حالا مسیح هم در   رود اردن تمعید میگیرد و روح را یحیی  میبیند که از آسمان بر او وارد شده به شکل کبوتری بر او نشست.یعنی شکل و قابلیت نشست در جسم.حالا مسیح مرده زنده میکند.کنترل طبیعت میکند.چشم نابینا را یک گل درست میکند بر چشم او میزند و میگوید برو در رود بشوی.یا گوش بریده را گل میزند و گوش درست میشود.در طوفان کنترل طبیعت میکند.در قایق در امواج طوفان.یوحنا میگوید مسیح آنقدر معجزه کرد که کتب گنجایش آن را ندارد.همینقدر که ایمان بیاورید.خب این مسح هم مسح هست.شائول هم مسح هست.اتفاقا شائول را هم سموئیل مسح کرد.قابلیت داوود بیشتر بوده و قابلیت  عیسی مسیح بسیار بیشتر بوده.خب سوال کسی که کنترل طبیعت میکند آیت یونس  را در آسمان به آنها میدهد و مرده زنده میکند و پرنده بی جان را پرنده میکند.یعنی پرنده که وجودیت ندارد را در پرنده شدن و  پرنده میشود میکند.چگونه تصلیب میشود.چگونه روح را میگویند گنوسی ها در تصلیب از او خارج شد و شد پسر انسان و روح مسیحایی او جدا شد و مسیح در تصلیب نبود.پس کی بود رفته رو صلیب.پسر انسان را بلند میکنید در گلگتا جلجتا جمجمه.خب اگر مسیحایی او خارج شد و یعنی پسر انسان شد.روح مسیحایی چه بوده. یعنی روح القدس خارج شد.روح خدا خارج شد.چرا خارج شد.کلمه جسم شد.در میان ما ساکن شد.آیا تن جسمانی ماده عیسی مهم بود یا تن ازل او.تن جسمانی او که در تصلیب تمام شد بود. رستاخیز  سه روز بعد زنده شد و چهل روز در بین شاگردان بود که؟ آیا مسیح که از آسمان گفت آمدم آیا ازل بوده. ازل که تا آن زمان فاصله زیاد دارد.رستاخیز زنده شدن مسیح همراه با جای زخم بوده نه اینکه با  دو دست سوراخ یک پهلوی  سوراخ از نیزه بیاید.این جسم از قید مرگ جسته و زنده نو شده.اما آثار جراحت او در ایمان آوردن آنها نمایان میشود.و حالا زخم مقدس که بر بدن حالا خواهر مسکو  یا پادره پیو که تا آخر آن زخمها را داشت و حتی خواهر مسکو که شدت آن و حالا این زخم پادره پیو را که یک کشیش بود به کشیش مقدس تبدیل کرد. یعنی پادره پیو مقدس.که از نظر تجلیل ساخت مجسمه حتی مثال مجسمه در برزیل هم برای آن ساختند.و بسیار تجلیل کردند.و این زخمها از موقع پدید آمدن آن تا هنگامه مرگ هم با او بوده.زخم ها در مقدسین یا زخم های مسیح از نیزه بر بدن پهلو تا زخم دست.خب مسیح با همین زخمها به شاگردان حاضر شد شک کردند و توما گفت خودم شخصا باید دست بر زخم گذارم تا ایمان بیاورم او همان عیسی مسیح هست. بعد هم توما دید و بر اساس شناخت هایی که رسولان از عیسی داشتند در ریز آن امورات شناختی و کلامی غیره از آنچه باید یک رسول از مسیح شناسد او را شناختند و مسیح به توما گفت خوشبحال آن کسی که ندیده ایمان بیاورد. یعنی رسول بوده ولی این شناخت همانند آن شناختی هست که مسیح میگوید من را غیر پدر و روح حالا روح القدس کسی نمیشناسد مگر بر او مکشوف شود. خب بر یحیی در اردن مکشوف شد.کامل و تایید بر مسیحایی عیسی مسیح.و میزان رشد روحی و معجزات سنگین.حالا مثالی شخصی  در مسیحیت گفته بوده بنا به چهره کفن تورین و زخم همان مسیح دو هزار سال پیش هست و نامه ای هم گذاشته فلان پاپ هم تایید کرده.ما قضاوت نمیکنیم. اما مگر پاپ آن موقع از زخم خبر نداشته تازه بر تایید زخم.آیا مسیح فقط زخم هست.اگر اینگونه بود که پادره پیو قویترین نوع زخم داشت.حالا تهمت هایی در زخم به او زده بودند اما نهایت آن تایید و این پادره پیویی که امروز در شیشه ای در واتیکان حالا نگهداری جسد مقدس هست. با این زخم میتوانست آیا مسیح بشود.خب وقتی مسیح درون او بوده توانسته زخم را بیابد دیگر.والا تا چیزی قرار نگیرد زخم نمایان نمیشود.یا خواهر مسکو در مکاشفه مستقیم حتی کتاب دارد.کتابی از اسراری و مسائلی که قسمت هایی از آن مهم هست.یا یوحنا میگوید من در صبر مصائب با مسیح شریک هستم. یا در این رنج و سختی.مکاشفه میکند.کتاب مکاشفه را در جزیزه مینویسد غار آیت.پاهایی مانند برنج صیقلی صدای او مثال صدای یک گروه کر انگار.یا فلان اشخاص ها در جهان صدایی شنیدیم بعد گفتند مسیح هستند.چه صدایی شنیدی .حالا قضاوت راست دروغ آن نمیکنیم. میگوییم صدا شنیدند اصلان گفته شد شما مسیح هستی.عیسی مسیح چه میزان مسیح هستید؟ 5 درصد یا 10 درصد یا مثال پادره پیو آن درصد یا مثال ایمانداران چه درصد با مسیح هستید؟ و الا همه نبی رسول میشدند.یعنی اگر هر کسی تمعید گرفته دومیلیارد و پانصد میلیون جمعیت مسیحیت هست همه مسیح میشدند.همه مسیح میشوند اما عیسی مسیح و روح چقدر در آنها هست.پدر آسمانی خداوند را چقدر در زندگی و جسم خود در زنجیره ایمانی دریافت کردن.والا مثال دست پاپ فرانسیس و آن معلولیت جسمی بیرون راندن از شخص جهان مخابره میکند.پس اگر کار بزرگتر بوده جهان مخابره میکرده. همانگونه که پطرس رسول آن  معلولیت جسمی را در حضور مردم و یوحنا شفا داد.چه میزان پر روحی بوده. یا پولس.یا اندریاس.یا متی یا لوقا.یا مرقس.و...یوحنا آن کار را نمیتواند کند اما پطرس میکند. یوحنا در آن قوت که به او مسیح گفت داری مکاشفه میکند کتاب انجیل یوحنا و کارهایی که باید کند را انجام میدهد پطرس کارهایی که باید انجام دهد میکند.والا اگر خود عیسی مسیح میگفت من خدای واحد هستم میشد بقول آنتی کراست دیگر.دشمنان او هم شاد و رقص میکردند.که مثال مردی سوار بر خر وارد اورشلیم بشود بگوید من خدای واحد هستم.اینگونه از نظر یهود و جهان میشود آنتی کراست.حالا میگویند تثلیث در کتاب مقدس نیست و شورای الهیدانان چگونه آوردند.و مسیح و روح القدس را خدا دانستند و خدا را هم خدا و سه را خدا.و اگر اینگونه نبود مسیح را نمیپرستیدند.مسیح میگوید غیر خدا من را نیکو نگو فقط خدا نیکوست.یعنی من را آنتی کراست نکن.که فکر بر این کنند مسیح گفته خدای واحد هست.بعد تصلیب شده و پادشاهی هم حق او نبوده در اسرائیل.و ماشیح نبوده.پس حق بر قوم اسرائیل و یهودیت هست.آنها باید منجی دگر میافتند و او را ماشیح میکردند حالا مسیح از زمین آید آسمان آنتی کراست هست.و او مسیح اصلی نبوده.و مسیح بدنیا می آید. خب مسیح عیسی بدنیا آمد در بیت الحم و در مصر و ناصره و اورشلیم زندگی او شجره در انجیل به داوود نبی میرسد.از آسمان هم که خب روح القدس  که آسمان بر او آمده. و در رحم قرار داده.و مثال یک انسان زایمان  و دنیا امده.و پدر مادر زمینی داشته. و اینها نسب داشتند.اتفاقا در این سرنوشت مریم باکره بوده دیگه که روح القدس در رحم قرار دهد.و حالا در رود اردن تمعید و قرار گرفتن و این حجم مسح.اگر مسیح میگفت من خدای واحد هستم میگفتند دجال هست.یا همان آنتی کراست. یا نمیدونم ضد مسیح.یعنی شخصی که مسیح هست اما خود را خدای واحد میداند بعد طبق مسیح شناسی حجم مسح بالای مسح دگران بوده از آمار معجزات مسیحایی او.که اگر واحد گفتن بود تصلیب میشد.پس چرا تصلیب شد؟ ایا در معبد شورش راه انداخته در معبد جای عبادت خدا جای فروش گاو گوسفندو کبوتر هست.اگر این شورش هست چقدر بر حق بوده.اگر زیر شکنجه یک چشم را از دست داده خب با دوچشم وارد جهنم نشده خوشبحال کسی که با یه چشم وارد بهشت شود تا با دو چشم وارد جهنم.حال شکنجه شده مثال این چشم از دست داده. در جسم ماده.اگر پولس گوید اگر مسیح غیر این گفت دروغگو هست. خب چه مثال مسیح را درست دریافت کامل کردند که امورات دگر را.میگوید خون مرا  خوردنی هست همه رسولان میروند.آیا خائن افراد دور او هستند نه مثال ها سنگین و زمان بندی هست عجله نباید کنند و میرسند به همه آن.اگر میگوید  ایمان را در زمین خواهد یافت.همه اینها روشن نمایان در زمان میشود در زمانبندی زمان خود.اگر میگوید مثال زمان نوح  که داخل کشتی گشت همه اینها زمان دارد.والا ابلیس دوست دارد همه گونه مسیح در هر زمان رنج بیند و مصلوب شود انکار شود حتی در وسوسه مسیح در آن بیابان و زمان آن پیروز شد مسیح.والا ابلیس دوست دارد مسیح انکار و رد شود.مسیح در هر  شرایطی سختی بیند.نیرو دارد.با این جمع نیروی ابلیس مثال نوح داخل کشتی گشت خیلی  مهم هست حالا با زمانبندی خدا.ناگهان برگشته خجل خواهند شد.خیلی این ها آیات زیباست و پر از سنگینی. خود رسولان هم در پری در بازه زمانی بیشتر میشدند ایمان قویتر میشده.پس شناخت امریست بر خدا و ایمان قوی.والا زمان نوح هم میخندیدند تا زمانی که نوح وارد کشتی شد در توبه بسته شد. تازه اینقدر لجوج بودند که تا غرق نشدند ماندند.پس لجاجت باعث مرگ فرد لجوج میشود.و معلمین کج کننده خود مثال غرق کننده میشوند.پس فهم آیات و کلام مهم هست.والا کسی که بر خود گوید آسمان نشستم و خدای واحد بخواند خود را یعنی جوری که بر آسمان نشستم و واحد هستم. میشود آنتی کراست هر کسی که باشد.حالا یک معلم موعظه گر اگر اینگونه خود را خدا و کامل به همه اسرار بداند باید بتواند در زمان نجات کاری کند که مثال و همان کشتی مانند باشد.چون برای هر امر خدا زمان هست و عجله ها همیشه در تاریخ بوده. حتی مثال ربایش در آسمان. داوری قیامت.خون من خوردنیست  و جسم من رسولان رفتند و آمدند بعد زمان دار در آن بازه بوده و هر امری را زمانی هست و هر صبری را  ایمان قوی میکند.

عکاس-حسام الدین شفیعیاندسته‌بندی حسام الدین شفیعیان-عکاسی - حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیاندسته‌بندی حسام الدین شفیعیان-عکاسی - حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیاندسته‌بندی حسام الدین شفیعیان-عکاسی - حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیانعکاس-حسام الدین شفیعیان

فانوس-43

پس در چرخه تاریکی فلان امر را انکار فلان انکار فلان انکار همه چیز انکار میشود.چرخه تاریکی احساس پیروزی زمینی میکند.

که ناگهان چرخه روشنایی حرکت بزرگتری میکند.حرکت بزرگتر نوعی امر قاطعیت بر امور میشود.

چرخه تاریکی تا اینجا مطمئن میشود که مسئله تمام شده که یدفه چرخه بزرگتر یعنی خدا امر را قویتر و کم کم از یک بعدی به شخصیت های متفاوت در چرخه از هر سمتی که قابل بیان تر و واضح و دگر بدون رد انکار باشد وارد عمل میشود.بعد چرخه تاریکی که سر وصل آن برای چرخه روشنایی شناخته شده هست. وارد فاز زمینی میشود. فاز آسمانی زمینی در چرخه روشنایی حرکت بزرگتر میشود.این برای آنست که خداوند شکست ناپذیر هست.چرخه تاریکی خدایان زمین قدرت مادی  آدمی در بر آن چرخه هستند. خدایان زمین کم نبودند. فرعون نمونه بارز آن بوده. که هم خود را جای خدا میدانسته و هم قدرت زمینی فراوان مال بسیار زیاد و قلدر بوده.فرعون و موسی و هارون یک امر بسیار تاریخی جالب از شکست تاریکی هست. موسی در حدود پیری نه اینکه نداند قرار هست کاری کند نه آن کار بزرگ را انجام دهد.در ورطه آن بسیار آزمایش الهی بر قوم وارد میشود. از گوساله پرستی تا غیبت موسی و اتفاقات آن. موسی به قوم خود فرمان خدا را یعنی یهوه را مبنی بر اینکه شما باید از این دریا عبور کنید تا آنها فرعون و لشکرش که دارند میایند در این راه بیایند و بروید میروند با حالا شک و یقین امورات و یدفه دریا بسته میشود و فرعون لشکرش نابود و هلاک میشود.اینجا فرعون پیروزی را یافته بود اما در این لحظه تمام افکارش بر پیروزی قلدری خدا دانستن قدرت خود فهمید مثال یک قدرت ضعیف ضعیف در برابر خداست.خب این نتیجه تاریخی میگوید فرعون دیگر ید قلدران بود لشکری که فرعون داشت لشکری بسیار مجهز و قوای مالی بسیار زیاد و قدرت زمینی داشت که همه فکر میکردند فرعون را هیچ کسی نمیتواند شکست دهد.اما خداوند به وسیله موسی نبی فرعون را شکست داد. اما دست یاری خدا بود که فرعون شکست خورد در زمانبندی خود .حالا دگر فرعون که در زمان خود آن وسعت و امکانات و تجهیزات قوای نیرویی زیادو. همه چیز داشت.شکست خورد.این یعنی در تاریخ خواندن و فهمیدن که  افراد بسیار قویتر شکست خوردند.افرادی که تاریکی بودند. در هرزمان آن بخوانید نوعی. اما قبل آن انسانها نا امید شدند مایوس شدند گوساله پرست شدند. و فکر کردند عدالت خدا نمی آید. اما یکباره دریا شکافت. این وسط آن اشخاص تاریکی شکست خوردند فرعون هم نتوانست برای آنها کاری کند. و البته افراد تاریکی بسیار سنگ اندازی کردند و در همان ورطه نابود شدند حالا آن بعد موت ماده توقع باشد اینها در برزخ روحی خوب باشند اصلان در عدالت الهی اینگونه نیست بلکه باید بچشند آنچه کردند این عین کلام های مختلف در کتب هست . حتی در باور مسیحیان اینکه باور گفته میشود باید در هر دینی باور پیروان گفته شود تا سر مباحث دگر آن گفتمان فهمیدن ها شود. عیسی میگوید بروید برای فرزندان خود گریه کنید. دهه 70  و نابودی آن می آید. این با اصل بخشیدن او  در آنها منافات ندارد در صلیب. اما  آینده خود رفتاری آنها و کاری که میکنند چرخه نظم حیات هست.و البته در زمان داوود هم همینگونه داوود بسیار زحمت میبیند تا پادشاه میشود.اما آنهایی که او را خوار شمردند پادشاهی او را هم دیدند آنهایی که او را در آن جایگاه نمیدیدند و نبی بودن او را نمیدانستند یا انکار میکردند. اما هر کدام به نحوی هست.حالا مکاشفه را خواندن . حالا معنی آنچه برای آینده و گذشته هاست. کتب را خواندن.همه یک امر میگوید خلاف امر خدا حرکت کردن مثال همان دریا و شکست به هر حالتی که خدا میداند هست.