11 و تجّار جهان برای او گریه و ماتم خواهند نمود، زیرا که از این پس بضاعت ایشان را کسی نمی‌خرد.
ن، سوگند به قلم و آنچه مینویسند، (1)
و شما پیوسته صبحگاهان از کنار (ویرانههای شهرهای) آنها میگذرید... (137)
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند! (122)
شما (نیز) اگر کافر شوید، چگونه خود را (از عذاب الهی) بر کنار میدارید؟! در آن روز که کودکان را پیر میکند، (17)
